نقش زنان در قیام عاشورا

نقش زنان، در هیچ حرکتی از حرکت های اسلامی و شیعی – از صدر اسلام تاکنون – به اهمیت و برجستگی نقش زن در قیام «عاشورا» نبوده است. «عاشورا» تنها صحنه ای است که در آن «زن »، در متن قرارداد و نه حاشیه و نقش زن شیعی در آن، پررنگ و پرحضور است و […]

نقش زنان، در هیچ حرکتی از حرکت های اسلامی و شیعی – از صدر اسلام تاکنون – به اهمیت و برجستگی نقش زن در قیام «عاشورا» نبوده است.

«عاشورا» تنها صحنه ای است که در آن «زن »، در متن قرارداد و نه حاشیه و نقش زن شیعی در آن، پررنگ و پرحضور است و شاید یکی از رمزهای جاودانگی آن همین باشد.

نقش «زینب » ، این شیرزن دریادل کربلا و همسر و دختران امام حسین علیه السلام – به عنوان پیام آوران واقعه عاشورا – از جایگاه خاصی برخوردار است.

نقش ام وهب، دلهم (زن زهیر)، طوعه، ماری(۱)و حتی زنان قبیله بنی همدان (۲)، غیر قابل کتمان است.

مرحوم حاج شیخ ملاسلطان علی تبریزی – که از جمله عابدان و زاهدان بود – در عالم رؤیا خدمت امام زمان علیه السلام رسید و عرض کرد: آیا این که فرمودید: «فلاندبنک صباحا و مساء و لابکین لک بدل الدموع دما» صحیح است؟ فرمود: آری، صحیح است.

عرض کردم: آن کدام مصیبت است که به جای اشک، خون گریه می کردید؟ آیا مصیبت حضرت علی اکبر است؟

حضرت فرمود: اگر علی اکبر هم بود، در این مصیبت خون می گریست.

– آیا مصیبت حضرت عباس است؟

– اگر عباس هم بود، در این مصیبت خون می گریست.

– آیا مصیبت حضرت سیدالشهدا علیه السلام است؟

– اگر سیدالشهدا علیه السلام هم بود، در این مصیبت خون می گریست.

– پس کدام مصیبت است؟

- مصیبت اسیری زینب.(۳)

در قیام حضرت مهدی علیه السلام نیز چنین است و زنان از جایگاه ویژه ای برخوردار خواهند بود.

نقش زن در عصر ظهور، همچون نقش مدعیان امروز و طرفداران حقوق زن نیست که او را تا سرحد یک کالا و وسیله ای برای لذت طلبی و عیاشی تنزل داده اند.

جابربن یزید جعفی از امام باقر علیه السلام نقل می کند:

و یجی ء والله ثلاث ماه و بضعه عشر رجلا فیهم خمسون امراه یجتمعون بمکه علی غیر میعاد قزعا کقزع الخریف؛(۴)

به خدا سوگند ۳۱۳ نفر می آیند که پنجاه تن از آنان زن هستند که بدون هیچ قرار قبلی، در مکه کنار یکدیگر جمع خواهند شد».

ام سلمه نیز از پیامبر (صلی الله علیه و آله) چنین روایت کرده است:

«یعوذ عائذ من الحرم فیجتمع الناس الیه کالطیر الوارد المتفرقه حتی یجتمع الیه ثلاث ماه و اربعه عشر رجلا فیه نسوه فیظهر علی کل جبار و ابن جبار(۵)؛

در آن هنگام پناهنده ای به حرم امن الهی پناه می آورد و مردم همانند کبوترانی که از چهار سمت به یک سو هجوم می برند به سوی او جمع می شوند تا این که در نزد آن حضرت سیصد و چهارده نفر گرد آمده که برخی از آنان زن می باشند که بر هر ستمگر و ستمگر زاده ای پیروز می شوند».

 

…………………………..

منبع:

۱) وی اهل بصره و خانه اش، کانون شیعیان امام علی علیه السلام بود. از آن کانون تنی چند به یاری حسین علیه السلام شتافتند و شهید شدند؛ گرچه خود وی نیامد.
۲) پس از مردن یزید، برخی از بزرگان و اشراف کوفه تصمیم گرفتند عمرسعد را به عنوان امیرخود برگزینند. زنان قبیله بنی همدان تا این خبر را شنیدند، هلهله کنان داخل مسجد شدند و از این کار ممانعت کردند. آنان می گفتند شما می خواهید کسی را حاکم کنید که فرزند رسول خدا را به شهادت رسانده است؟
۳) العبقری الحسان، ج ۱، ص ۹۸٫
۴) بحارالانوار، ج ۵۳، ص ۲۲۳٫
۵) مجمع الزوائد، ج ۷، ص ۳۱۵; معجم احادیث الامام المهدی، ج ۱، ص ۵۰۰٫

 

منبع: خانواده بهشتی

۱۱
آذر ۱۳۹۲
مادربانو
دسته‌ها مطالب خواندنی
دیدگاه‌ها بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>