چرا قرآن را آموزش دهیم؟

هدف در این سنین همراه کردن ذهن کودکان با موضوع دین و قرآن و به جا گذاشتن خاطره­ی مثبت از این کلاس و معلم است. هر چیز که در این سنین برای او خوشایند افتد، می‌تواند مسیر ذهنی آینده­ی او را شکل دهد.

نویسنده: مریم ادیب – کارشناس ارشد و مدرس مهارت های تربیت دینی

mother-and-daughters-read-quran

هدف از آموزش قرآن به کودک چیست؟ خوب معلوم است، قرآن کلام خداست، معلم قرآن جایگاهی ویژه دارد، دوست داریم معلم قرآن باشیم، کار پر ثوابی است، یا شاید چون به ما گفته‌اند شما قرآن یاد بده، ما هم قرآن یاد می‌دهیم!

همین؟ آیا در حد لازم قرآن را از ابعاد مختلف می­شناسیم؟ آیا اهدف و روش­ها را شناخته­ایم؟ آیا هر چهره و شخصیتی این تأثیرگذاری را دارد که معلم قرآن شود؟ آیا به روش­های گفتگو و کلاس­داری و ارتباط شاد با کودکان یا نوجوانان مسلط هستیم؟ آیا در مسیر طهارتی روزافزون برای دریافت و ابلاغ مفاهیم بلند آن هستیم؟ اگر هدف و روش را ندانیم، هر راهی که در پیش بگیریم ما را به مقصد نخواهد رساند.

هدف در این سنین همراه کردن ذهن کودکان با موضوع دین و قرآن و به جا گذاشتن خاطره­ی مثبت از این کلاس و معلم است. هر چیز که در این سنین برای او خوشایند افتد، می‌تواند مسیر ذهنی آینده­ی او را شکل دهد.

با این هدف بخش‌اندکی از زمان کلاس، صرف آموزش‌های همراه با بازی شده و بقیه به دویدن و پریدن و شعر و فعالیت می‌گذرد. برای درک بیشتر مطلب، این دو کلاس را مقایسه کنیم:

در کلاس الف در هر جلسه‌ یک سوره ‌خوانده و تکرار می‌شود تا همه حفظ کنند و بقیه­ی تمرین را هم به عهده­ی اولیا می‌گذارند تا در منزل از بچه‌ها بپرسند. بچه مکرر تکان می‌خورد و ناله می‌کند. می‌گوید:« خسته شدم، آب می‌خوام، دستشویی برم؟» کلاس که تمام می‌شود فرار می‌کند بیرون، به مادر می‌گوید:«من کلاس قرآن دوست ندارم، روز‌ها خونه باشیم، یا بریم یه جای دیگه.»

بزرگ­تر که می‌شود خودش هم نمی­داند چرا با کلاس‌های دینی و افراد مذهبی که روبه­رو می‌شود احساس مخالفت و لجاجت دارد.

در کلاس ب طی یک ماه چند سوره بیشتر کار نشده، اما بازی و تفریح بساطش گسترده است. وقتی مربی می­پرسد: «چه کسی دوست دارد شعر یا سوره‌اش را بخواند؟» دست‌ها بالا می‌رود و اغلب بچه­ها مشتاق‌اند. گاهی مربی نکته‌ای از زندگی طرح می‌کند و بچه‌ها  بقیه‌اش را ادامه می‌دهند و از زندگی خودشان مثال می‌زنند. اگر از بحث اصلی به جاده خاکی خاطره‌های رنگارنگ رفتند، مربی با سؤال، بحث محوری را به ‌یادشان می‌آورد: « درباره­ی چه مطلبی صحبت می‌کردیم؟»

بچه‌ها منتظرند روز کلاس قرآن برسد و با معلم محبوبشان بازی کنند. به سنین بالاتر که می‌رسند، همیشه دوست دارند جایی کلاس قرآن، اخلاق، احکام یا جمع مذهبی باشد و شرکت کنند، اگرچه خیلی از قصه­های کودکی را از یاد برده­اند.

۰۸
آذر ۱۳۹۲
مادربانو
دسته‌ها Slider تربیت
دیدگاه‌ها بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>