و این “مادر” است که می ماند!

مادر شدن از زن موجود با ارزشی می سازد که صبح ها با نفس فرشته ای هم نفس می شود…به عمق لذت زندگی می رود و کودک می شود.

Mother_Day_1_20ist

 

زن بودن یا مرد بودن چه اهمیتی دارد؟ وقتی به جای آن ایکس میتوانست یک ایگرگ باشد و من یک مرد باشم…پس وقتی من در جنستیم کوچکترین دخالتی نداشتم چرا باید بابت آن روزی داشته باشم؟ روز زن؟ وقتی فقط پای جنسیت صرف در میان است چرا باید از کسی تقدیر به عمل آورد؟ حالا چه مرد باشد چه زن!

من فکر میکنم زن بودن یا مرد بودن و جنسیت آدم ها جای تقدیر و تشکر ندارد. روز زن روز جنسیت نیست. روز یک پیشینه ی تاریخی پر از ظلم و فلاکت هم نیست. که زن های دنیا هر خوشی یا بلایی سرشان آمده “از ماست که بر ماست.” اگر روزی زن ها در امریکا مبارزه کردند و حق رای بدست آوردند یا زن هایی در ایران برای حقوق شان می جنگند، پس چرا باید برای زن جماعت غصه خورد و آن را مظلوم همیشه تاریخ دانست؟ چرا می خواهیم دخترهایمان را با این درک که همیشه مظلوم و جنس دوم بوده اند بزرگ کنیم؟ این ستم نیست واقعا؟ این کار راهی را در آینده روشن می کند؟ یا اگر دختر های قوی بزرگ کنیم که بدانند باید حق خودشان را بگیرند و زیر دست کسی نباشند و مرد و زن برابرند، خدمتی به نسل زن ها کرده ایم؟

 

زن بودن ارزشی نیست…من فکر می کنم ارزش “مادر” بودن است. وجه تمایز بین زن و مرد این جا است. وقتی زن کمپلکسی از تمام خوبی ها و ظرفیت ها می شود. وقتی زن کار خداگونه ای می کند و موجودی را به دنیا می آورد. وقتی یک مرد نمی تواند لذت وجود یک بچه را در درون خودش احساس کند. لذت و نگرانی لحظه های قبل از اولین تکان هاش را بفهمد. لذت فکر کردن به روزهای بعدی را یک مادر می تواند با تمام وجود بفهمد…فکر به لحظه به دنیا امدنش…به لحظه شیر دادنش…شستنش…عوض کردن لباس هاش…خوابیدنش…بیدار شدنش…در خانه ماندن با یک موجود کوچک شگفت انگیز…بزرگ شدنش…چهار دست و پا رفتنش…به وقتی که از خودش صداهای عجیب و غریب در خواهد آورد…به موقعی که راه برود… به موقعی که تنهایی بنشیند…به موقعی که غذا بخورد…و هزار هزار فکر دیگر که توی سر مادرها چرخ میخورد و لذت می آفریند…کدام مردی اینهمه احساس را می تواند درک کند؟؟؟ حتی کدام زنی؟ این سطح از احساسات را فقط یک مادر می تواند بفهمد. فقط یک مادر میتواند از تجسم روزهای آینده پاره تنش دلش قنج برود. چه چیزی در دنیا با ارزش تر از مادر بودن وجود دارد؟ کدام سطح علمی…کدام آموختنی…کدام موقعیت میتواند زندگی یک زن را تا این حد عمیق و خواستنی کند؟ مادر شدن از زن موجود با ارزشی می سازد که صبح ها با نفس فرشته ای هم نفس می شود…به عمق لذت زندگی می رود و کودک می شود. فقط یک مادر می تواند صبوری را به همه نشان دهد. مادر بودن با همه سختی ها و خستگی ها و لذت هایش بزرگ ترین موهبتی است که یک زن می تواند داشته باشد.

من خوشحالم که مادرم…خوشحالم که کسی هست که صادقانه آغوش من برایش تمام دنیاست. خوشحالم که دنیای موجود پاکی هستم که وجودش برایم تمام چیزهایی را هدیه است که سال ها آرزوی شان را داشتم.

 

منبع : مهرنوشته

۰۴
بهمن ۱۳۹۱
مادربانو
دیدگاه‌ها بدون دیدگاه
برچسب‌ها

٬

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>