با تمام توان، تا پنج سالگی!

مهم ترین مطلب در سالهای اول زندگی هر کودکی تربیت در دامان پر مهر مادر است

شنیده ام از محققی که بیان می کرد :” هر کاری برای دین و تربیت بچه های تان می خواهید انجام بدهید ؛ زیر پنج سال زحمتش را بکشید!”

IMG_1413x

می گفت اسرائیلی ها برای تربیت سربازان شان به این بی رحمی و سنگ دلی ، نمی روند از خانه های صهیونیست های اورشلیم مثلا سرباز انتخاب کنند ، می روند در پرورشگاه ها و نوان خانه ها ، می گردند بچه هایی که آسیب بیشتر دیده اند ، بی محبتی کشیده اند و….را جمع می کنند و سالهای اول عمرشان حسابی باب میل و با خوی وحشی گری تربیت شان می کنند.مسئولین چنین مکان هایی اعتقاد دارند و بیان هم کرده اند که شما کودکان زیر پنج سال به ما بدهید تا پایان پنج سالگی ما به شما یک صهیونیست متعصب بالقوه تحویل می دهیم.

تربیت سال های ابتدایی نقش مهم تری دارد تا بعد از آن. در کتب روانشناسی خودمان هم هست که مثلا نظم و ادب و ….. در بچه ها تا پنج سالگی شکل می گیرد که بازخوردش ممکن است ده ، پانزده سال بعد باشد.

در یک کلاس روانشناسی دینی هم استاد می فرمودند که مثلا بی توجهی و سنگدلی مادر نسبت به نوزاد دختر و پسر در آینده ،ممکن است به شکل شکاک بودن و بد دلی در زندگی مشترکشان بروز کند و یا افرادی که مثلا موقع رانندگی به هیچ کس راه نمی دهند و خودرأی  هستند و حق خودشان را از دیگران بیشتر می دانند بطور معمول افرادی هستند که در خردسالی مورد بی توجهی و بی علاقگی و کم محبتی از مادر قرار گرفته اند.

به نظرمن هم  مادرها به همه چیز باید فکر کنند ، حسابی کتاب بخوانند و تجربه کسب کنند اما مهم ترین مطلب در سالهای اول زندگی هر کودکی تربیت در دامان پر مهر مادر است با ریزه کاری های خلاقانه . اینکه فرزند بداند از همه چیز مهم تر است برای مادرش.بعد وقتی مادر هم نصیحتی بکند و یا خواسته ای داشته باشد او زودتر می پذیرد.اصلا وقتی روابط گرم تر و محبت عمیق تر باشد حرف مادر را بهتر می فهمد.خودش می شود مدافع ایدئولوژی های مادرش.می شود عاشق دلبستگی های مادرش.می شود آشنای خوبی ها و بدیهای مورد نظر مادرش. وقتی شیر دادن به نوزاد این همه آداب و اصول دارد برای بازخوردهای تربیتی اش ، پس باید به مادرهایی مثل مادر وبلاگ مادرانه امید داد که اگر چند سال اول را خوب جهد کنیم و کم نگذاریم انشالله نگرانی های کمتری خواهیم داشت….

خدا را چه دیدی ، شاید پسرهای ما هم شدند مثل یکی از این شیر بچه های دوازده / سیزده ساله ی  جنگ ، که حالا فقط در مستندهای آن روزها دیده می شوند…با مادرانی از فلان روستای خرم اباد و خراسان جنوبی و اصفهان….

آرزو که بر مادران عیب نیست ! هست؟

 

منبع : ابناءالهدی

یک پاسخ برای : 2

  1. سحاب گفته:

    سلام،در مورد آداب شیردهی گفتین…از کجا میشه اطلاعاتی در این مورد کسب کرد؟

  2. پونه گفته:

    سلام
    کاملا با این مطلب موافقم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>