آنچه باید در مورد بیماری انفلونزا بدانیم

احتمال ابتلا به انفلونزا در کودکان، سالمندان، زنان باردار بیشتر است.

ترجمه: معصومه کریمی گامیشان

انفلونزا یک بیماری ویروسی است که دستگاه تنفسی بدن (بینی، ریه ها و گلو) را درگیر می کند. احتمال ابتلا به این بیماری در کودکان، سالمندان، زنان باردار، افرادی که دچار نقص و یا ضعف سیستم ایمنی هستند و نیز افرادی که دچار بیماری های مزمن هستند بیشتر است. شاید در نگاه اول به نظر بیاید که انفلونزا چیزی شبیه به یک سرماخوردگی است اما باید توجه کنیم که انلونزا برخلاف سرماخوردگی (که به آرامی در بدن پیشروی و ظاهر می شود) یک مرتبه در بدن بروز می کند. همچنین شدت بیماری آنفلونزا بیشتر از یک سرماخوردگی ساده است.

Girl blowing her nose

علائم و نشانه های بیماری انفلونزا:

*تب بالای ۳۸ درجه سانتیگراد

*درد عضلانی به خصوص در ناحیه پشت، دست ها و پاها

*لرز و تعریق

*سرفه خشک

*خستگی و ضعف

*احتقان بینی

در صورتی که در یکی از گروه هایی که در ابتدای این مطلب به آن اشاره شد هستید و دچار علائم انفلونزا شُدید سریعاً برای درمان به مراکز درمانی و پزشک مراجعه فرمایید چرا که ممکن است ریسک ابتلا به بیماری های دیگری نظیر پنومونی، برونشیت، سینوزیت و عفونت های مربوط به گوش در این افراد به دنبال ابتلا به انفلونزا افزایش یابد.

فاکتور هایی که ریسک ابتلا به انفلونزا را افزایش می دهد عبارتست از:

*سن: کودکان با سنین پایین و سالمندان با سنین بالا تر از ۶۵ سال

*شغل: افراد شاغل در مراکز درمانی که به طور مستقیم با بیماران در ارتباط هستند.

*شرایط زندگی: افرادی که در مراکز نگهداری سالمندان، سربازخانه ها، خوابگاه ها و پرورشگاه ها زندگی می کنند بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند.

*ضعف سیستم ایمنی: پروسه ی درمان و کنترل سرطان ها، داروهایی که در پیوند اعضاء تجویز می شوند، کورتیکوستروئید ها و نیز ایدز سبب ضعیف شدن سیستم ایمنی می شوند.

*بیماری های مزمن: آسم، دیابت و مشکلات قلبی می توانند ریسک ابتلا به انفلونزا را در گروه های ذکر شده در ابتدای این مطلب افزایش دهند.

*بارداری: زنان باردار به خصوص در سه ماهه ی دوم و سوم بارداری بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند.

flu2

درمان:

در بیشتر موارد تنها با استراحت و نوشیدن مایعات (آب و آب میوه های طبیعی) و خوردن سوپ های گرم بهبودی حاصل می شود اما در برخی از موارد شدیدتر پزشک داروهای ضد ویرس تجویز می کند. نوشیدن مایعات باید به اندازه ای باشد تا رنگ ادرار زرد کم رنگ و یا بی رنگ باشد. می توان جهت تسکین دردهای عضلانی از مسکن هایی نظیر استامینوفن و ایبوپروفن استفاده کرد. هرگز و هرگز و هرگز به کودکان و یا نوجوانان مبتلا به انفلونزا آسپیرین ندهید چرا که ریسک ابتلا به سندروم رِی (Reye’s syndrome) را افزایش می دهد.

پیشگیری:

بهتر است گروه هایی که احتمال ابتلا به انفلونزا در آنها بیشتر بوده و در ابتدای این مطلب به آنها اشاره شد جهت پیشگیری از ابتلا به این بیماری واکسن انفلونزا تزریق شود. البته واکسیناسیون به صورت ۱۰۰% از ابتلا به انفلونزا جلوگیری نمی کند اما احتمال ابتلا به آن را کاهش می دهد. شستشوی مداوم دست ها (حداقل هر بار ۱۵ ثانیه به طول انجامد) و قرار نگرفتن در اماکن شلوغ و پرجمعیت در زمان پیکِ ابتلا به انفلونزا و تغذیه ی مناسب از راه های دیگری است که می تواند احتمال ابتلا به انفلونزا را کاهش دهد.

منبع: www.mayoclinic.com

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>