تربیت از نگاهی دیگر (۱)

مفهوم عبودیت و عبد بودن ، مفهومی بسیارکلیدی و اساسی بوده و آموزش آن باید از دوران کودکی آغاز شود. والدین معمولا به فرزندان خود می گویند که باید خدا را اطاعت کنند اما علت اصلی این اطاعت که بندگی انسان هاست را بیان نمی کنند.

خلاصه شده توسط زهرا جوادی

muslimgirlpraying-shutterstock

امیرالمومنین (ع) به یکی از شیعیان خود فرمودند که ما آنقدر به شما شیعیان علاقه داریم که وقتی شما مریض می شوید ما نیز به خاطر شما مریض می شویم . با شادی شما شاد شده و با غم شما غمگین می شویم . بلافاصله بعد از این سخنان فرمودند که خدای ما بیشتر از ما شما را دوست دارد . پدر و مادر نیز باید علی ابن ابیطالب (ع) را الگوی خود قرار دهند . به فرزند خود محبت کنند و سپس به او بگویند که خدا بیشتر از ما تو را دوست دارد . باید مدام این حرف را به فرزند خود القا کنند . اگر بچه علت این حرف را پرسید بلافاصله به او بگویند که خدا مولا است و تو متعلق به او هستی.

مفهوم عبودیت و عبد بودن ، مفهومی بسیارکلیدی و اساسی بوده و آموزش آن باید از دوران کودکی آغاز شود. والدین معمولا به فرزندان خود می گویند که باید خدا را اطاعت کنند اما علت اصلی این اطاعت که بندگی انسان هاست را بیان نمی کنند.

یک برداشت اشتباه از خدا این است که او را مانند یک پلیس راهنمایی و رانندگی یا یک پزشک بدانیم که هر گاه به او نیاز داریم به سراغش می رویم یا یک موجود مهربان که هر کار داریم برای ما انجام می دهد در حالی که رابطه ی ما با خداوند رابطه ی عبودیت است.

در باطن مفهوم عبودیت ظرایفی وجود دارد که باید آنها را ذکر کنیم . از جمله ی این ظرایف مالکیت است . خدا صاحب اختیار ما است و ما متعلق به او هستیم . در ابتدای زندگی، کودک خود را متعلق به پدر و مادرش می داند اما در هفت سال دوم در آن زمان که فرزندمان اعلام استقلال می کند،  باید به او بگوییم که تو تا الان بچه ی ما بودی ولی الان بنده ی خدا هستی . درک عبد بودن و مملوک بودن باید مبنای هویت سازی برای فرزندان قرار بگیرد و پدر و مادر باید بتوانند مفهوم مالکیت خدا را با شیرینی برای فرزندشان بازگو کنند. در صورتی که کودک بتواند خود را مملوک خدا ببیند و احساس کند که بنده ای در مقابل مولای خود است، پذیرش مفاهیم دیگر دینی و دستورات مختلف دین مثل نماز و حجاب و … برای او ساده تر خواهد شد و به علاوه احساس تعلق به خداوند برای کودک لذت بخش است چرا که او همان قدر که به محبت نیاز دارد به امنیت[۱]  نیز نیاز دارد .

خلاصه  برنامه ی سمت خدا. جلسه ی ۳۰ فروردین ۹۱ ، حجت الاسلام والمسلمین پناهیان


[۱] به خاطر همین احساس نیاز به امنیت است که گفته اند کودک را تا هفت سالگی نباید دعوا کرد و فقط باید به او محبت کرد چرا که عصبانی شدن و دعوا کردن والدین ایجاد حس نا امنی کرده  واین نا امنی روح کودک را آزرده می کند.

۰۸
مهر ۱۳۹۲
مادربانو
دسته‌ها تربیت
دیدگاه‌ها ۲ دیدگاه

یک پاسخ برای : 2

  1. طفل معصوم گفته:

    این نباید دعوا کردن توش خیلی حرفه ها!
    راستش کمی با حرف های روانشناسانه و حتی زندگی واقعی خودمون متضاده
    البته این رو قبول دارم که اصطحکاک بین فرزند و مادر باید حداقل باشه اما این که مطلقا دعوا نباید کرد؛ کمی نامعقول میرسد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>