هوش عاطفی لابلای سطوری که می نویسم

اما بهشت من فضای بسته میان دو دست کوچک است که…

به نظر می رسد، رعایت دستورهای راهنمایی عاطفی، مادری کردن را به همان بهشت موعود سوق می دهد.

اما بهشت من فضای بسته میان دو دست کوچک است که صبح ها دور گردنم حلقه می شوند. بهشت کوچکم با نفس های منظمش به رطوبت و دمای مطبوع می رسد. بهشتم کوچک است اما امنیتش به وسعت آرزوهایم است. نرمی بینی کوچکش که میانه بهشت دونفره مان، نوک بینی ام را می نوازد، برایم سنبل لطافت است. بهشت کوچکم گاهی پنج صبح تشکیل می شود گاهی کمی دیرتر اما هر روزه است.

می گویند بهشت زیر پای مادران است. می گویند در بهشت، نهرهای شیر جاریست. نمی دانم پایم به آن بهشت خواهد رسید یا خیر اما من به همان  دو لیوان شیر روزانه ام که صبح و شب می نوشم و همین دست های کوچک قانعم.

madar_56425

 

منبع : ننه قدقد

۰۸
مرداد ۱۳۹۲
مادربانو
دسته‌ها کوتاه نوشته ها
دیدگاه‌ها ۱ دیدگاه

یک پاسخ برای : 1

  1. مرجان گفته:

    اما من قانع نیستم!

    اینها همه تراوش احساسات مادریست، اینجاست که حس میکنم احساسات ضافه ما ر به بیراهه میبرد به سراب میرساند.
    بهشت واقعی رضایت پروردگارست،

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>