این منم یا غریزه ام؟

ولی وقتی بچه داری، حتی وقتی بچه ت را تنها و تنها توی دلت داری، تصمیم می گیری اگر بتوانی…

نویسنده: زهرا رفیع پور

وقتی که بچه نداری و به بچه فکر می کنی، فکرهایی توی ذهنت است که ممکن است خیلی باکلاس و رایج باشد؛ مثلا بچه داری باید یک موقع توی زندگی آدم باشد که آدم بخواهد چند وقتی خانه بماند یا برنامه ای برای نگهداری از بچه داشته باشد مثل یک فامیل یا مهد کودک، زایمان طبیعی که سخت است و تا حدودی کولی بازی است در موردش فکر نکنی بهتر است، شیر دادن هم که یه جوری است؛ به دل آدم نمی چسبد، درست است که علم تاییدش می کند ولی چندش آور است، تازه به نظر من بزرگترین مشکل بچه داری این بود که یکی می خواهد تقریبا حالا حالاها با تو و همسرت زندگی کند!

aaa

ولی… ولی وقتی بچه داری، حتی وقتی بچه ت را تنها و تنها توی دلت داری، تصمیم می گیری اگر بتوانی خودت به دنیا بیاوریش، از خودت دورش نکنی و تا جایی که می توانی پیشش باشی، تا دو سال(تا نهایت امکان و توان) به او شیر بدهی، و خیلی چیزهای دیگر حتی یک مسافرت کوچک و نه، یک گردش بدون او هم برایت لذت بخش نیست…

و صدایی در دلت هست: من مادرم!

 

۱۵
تیر ۱۳۹۲
مادربانو
دیدگاه‌ها ۲ دیدگاه

یک پاسخ برای : 2

  1. اليما گفته:

    من مادرم..
    چه حس خوبی . . . .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>