تدبیر اقتصادی خانه (۱) / از سیسمونی تا تغذیه

خرید لباس های زمستانی که معلوم نیست بچه که به آن سن می رسد آیا اندازه‌اش هست یا برایش کوچک شده و یا بر تنش گریه می کند، به نظر لازم نمی رسد. همه این ها بار اضافی است که بر دوش یک خانواده قرار می گیرد.

نویسنده: اعظم بانو

پیشگیری بهتر از درمان است این جمله را خیلی شنیده‌ایم، اصلاح سبک زندگی به خصوص در زمینه اقتصادی چنین حکمی را دارد. خیلی از آفت هایی که سال ها بعد از تشکیل یک زندگی گریبان آن را می‌گیرد، ناشی از بی‌تدبیری در زمینه سبک و مدل زندگی است که از بدو تشکیل خانواده انجام شده است. کوله‌باری از قرض و وام، حتی بیماری هایی که دچار می‌شویم، حتی مشکلاتی که در سطح کلان یک کشور مشاهده می‌شود، مانند دیر ازدواج‌کردن جوانان، از هم‌پاشیدگی خانواده‌ها و … ناشی از بی تدبیری در زمینه اقتصاد خانواده است.

به عنوان مثال خیلی از سنت‌هایی که به غلط در سطح جامعه رواج دارد و ریشه آن نه در عقل سلیم بلکه در ناکجا آبادهایی است که جز نادانی به آن دامن نمی‌زند، را می توان با اصلاح سبک زندگی تغییر داد. مثلا تهیه جهیزیه که کارکرد آن تسهیل ازدواج بوده است، با خرید انواع وسایل لوکس، تجملی و نا کارآمد که خانواده‌ها معمولا به خاطر چشم و هم‌چشمی و بدون در نظر گرفتن نیازهای واقعی زوجین آن را تهیه می کنند، تغییر هدف داده و حالا بعد از سال ها با نادانی و تدبیر نکردن، آفت‌ش گریبان جامعه را گرفته است و مشکل بزرگی در سر راه ازدواج جوانان شده است.

از آنجا که مدیریت داخل منزل و نبض اقتصاد خانواده در دستان توانای بانوی خانه است، زنان می‌توانند بیشترین نقش را در اصلاح سبک زندگی داشته باشند. از آنجایی که بیشتر فعالیت اقتصادی خانواده به منظور تامین نیازهای فرزندان صورت می گیرد، در این یادداشت سعی شده است، میزان تاثیر این اصلاح سبک از زمانی که کودک وارد جمع دو نفره خانواده می شود، مورد بررسی قرار گیرد.

 سیسمونی
از زمان معین شدن جنسیت بچه، معمولا تهیه سیسمونی هم شروع می شود. تهیه سیسمونی کم کم دارد تبدیل به تهیه یک جهیزیه کامل برای بچه می شود و معلوم نیست از کجا مرسوم شده است که بار تهیه آن باید بر دوش خانواده دختر باشد. البته اگر فقط به لوازم و وسایل ضروری و مورد نیاز اولیه نوزاد بسنده می شد، بد نبود ولی به سبکی که امروزه پیش می رود، به‌زودی شاهد این خواهیم بود که مشکلات تهیه اقلام آن کمتر از جهیزیه نخواهد شد!

تخت نوزادی و کودکی و حتی نوجوانی، کمد، حتی میز توالت برای دخترها، لباس در انواع مدل ها و شکل ها از نوزادی تا …، دوچرخه و موتور و ماشین و عروسک در مدل های متنوع و ده ها قلم جنس غیرضروری دیگر، به طوری که حتی سبک و سیاق زندگی و حتی سلیقه‌ کودک قبل از اینکه وارد این دنیا شود، «جهت‌دهی» شده است، اینکه مثلا چه رنگی را دوست بدارد، چه عروسک‌هایی را و با توجه به طرحی که روی وسایلش وجود دارد، حتی «چه کسی» را الگوی خود در انتخاب های بعدی وسایلش قرار دهد.

زندگی کردن با این سبک و سیاق، یعنی تولید نیازهای کاذب برای آدمی که تازه زندگی را در این کره خاکی تجربه می کند.

تهیه لوازم و لباس های مورد نیاز نوزاد تا شش‌ماه اول تولد، یا با اغماض بیشتر تا یکسال اول به دلیل اینکه مادر توان و وقت بیرون رفتن را کمتر دارد، عقلانی است ولی باقی‌ش مثل خرید لباس های زمستانی که معلوم نیست بچه که به آن سن می رسد آیا اندازه‌اش هست یا برایش کوچک شده و یا بر تنش گریه می کند، به نظر لازم نمی رسد. همه این ها بار اضافی است که بر دوش یک خانواده قرار می گیرد.

 اسباب‌بازی
خرید اسباب‌بازی‌های وارداتی که هیچ کاربرد درست و عقلانی ندارد، اسباب‌بازی هایی که اگر متخصصین امر رشد هوش کودک آن ها را بررسی کنند، آفتی است در رشد خلاقیت و هوش بچه‌ها، مجموعه‌ای از نور، صدا و حرکت که همه مانع تمرکز فکری و خلاقیت کودک است.

دوچرخه، ماشین، موتور و اسب و … و حتی توپ که باطری دارد و وجه مشترک همه آن ها این است که خوره باطری هستند، آلودگی صوتی دارند و فقط برای دو سه ساعت به علت جدید بودن برای بچه‌ها جذاب هستند و هیچ رشد فکری در کودکمان اضافه نمی کند.

 pcf6e7f96feff32d70de89a7ab9c9c86ca_nf00129824-1

یک مادر اگر خلاق باشد با همین وسایل و اسباب خانه و مواد اولیه ساده و ارزان می تواند خلاقیت و هوش فرزند خودش را ارتقا دهد و در خلال آن خودش هم رشد کند و بزرگ شود.

اسباب‌ بازی های فکری ساده‌ای که ساخت کشور خودمان هم هستند ولی تا سال های سال، حتی برای بزرگترها هم کاربرد دارد و هیچ‌وقت تاریخ‌ مصرفشان تمام نمی‌شود، به آسانی خراب نمی‌شوند و به خصوص اینکه در باز شدن ذهن کودکمان تاثیر شگرفی دارند.

خرید کتاب‌های آموزنده، داستان‌گویی مادرها، تهیه کلیپ‌های ساده و آموزنده توسط مادر خانواده که تسلط حتی کمی بر کامپیوتر دارد، می تواند جایگزین هزاران سی‌دی فیلم و کارتون شود که علاوه بر آلودگی های صوتی و تصویری و اخلاقی، هزینه اقتصادی کمی هم دارد.

 نظم
آموزش نظم (نه به صورت وسواس‌گونه که مانع خلاقیت کودکان شود)، وقتی که دوره تجربه کردن و آموزش در مورد اشیا برای کودک تمام می شود، یک سرمایه‌گذاری طولانی‌مدت است که در تمام عمر کودک به کارش می آید، کودک باید کم کم یاد بگیرد از وسایلش به خوبی مراقبت کند، طرز رفتار با آن ها را یاد بگیرد، لباس ها، کتاب ها و سایر لوازمی که در اختیار دارد و می تواند از آن ها تا سال ها استفاده کند، این سرمایه‌گذاری ارزشمند باعث می شود که فرد از ولنگاری و خرج های بیهوده در آینده در امان باشد و کم‌کم مدیریت لوازم و مهم‌تر از آن وقت و زمان را یاد بگیرد.

 تغذیه و سلامتی
تغذیه مناسب و پرهیز از خوردن غذاهای مضر، فست‌فودها، تنقلات غیرضروری و غیر مفید که خوردن آن ها نه بر اساس نیاز و فایده، بلکه تنها براساس «هوس» است و از لحاظ پزشکی هم برای بدن مضر شناخته شده‌اند و باعث ایجاد چاقی و بیماری های گوناگونی در بزرگسالی می شوند و علاوه بر مشکلات جسمی و روحی، هزینه‌های درمانی سنگینی بر خانواده تحمیل می کنند.

مادران می توانند با بالابردن سطح سواد و دانش خود در زمینه بدن و نقش تغذیه و سلامتی در حفظ سلامتی آن، یک سرمایه‌گذاری عظیم برای آینده خود و فرزندشان انجام دهند، آن ها می توانند ذائقه اعضای خانواده را به سمت غذاهای مفید تغییر دهند و در نهایت بار هزینه‌های پزشکی که در آینده به خانواده تحمیل می شود را کاهش دهند.

ایجاد عادت های خوب و درست در کودکان مانند مسواک زدن، درست راه رفتن و نشستن، مراقبت از اعضای بدن و … یکی دیگر از سرمایه‌ گذاری های بلند مدت اقتصادی است.

منبع: سرسرا

۳۱
خرداد ۱۳۹۲
مادربانو
دسته‌ها Slider تربیت
دیدگاه‌ها ۱ دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>