دستهای کوچکت را در دستان بزرگشان بگذار

یادش می ماند که دستهایش را به دست امام بدهد و هر پله را…

نویسنده: مرجان الماسی
24b

یادمه پسرم تازه راه افتاده بوده و از بغل گریزان بود، تمام زمان مهمانیها و پارک و پیاده روی و… را باید دنبالش میدویدم، میدویدم تا مراقب باشم که گم نشود، کار خطر ناکی نکند، آسیب نبیند،…. بعد خسته که میرسیدم خانه به اول پله ها که میرسید دستانش را باز میکرد تا تمام پله های سه طبقه را بغلش کنم، گاهی بغل میکردم و گاهی تاتی تاتی کنان تشویقش میکردم تا خودش یاد بگیرد و بالا بیاید، بازیمان شده بود بالا آمدن از پله ها ، هر پله با نام یک امام ،۴۵ پله را با هم و با مدد از یک معصوم بالا می آمدیم:

یا رسول(ص)
یا زهرا(س)
یا علی (ع)
یا حسن(ع)
یا حسین(ع)

حالا که دیگر پله ها را تند و سریع و دوتا یکی بالا میرود هم یادش می ماند که دستهایش را به دست امام بدهد و هر پله را با مدد ازایشان بپیماید.
گاهی هم به سلیقه کودکانه اش تمام پله ها را با نام یک امام بالا می آید.
دیروز ازمن میپرسید که آیا میشود یکبار فقط بگویم “یا علی” و بار دیگر فقط ” یا حسین” ؟
خندیدم و گفتم: چرا نمیشود عزیزم… و زیر لب ادامه دادم : “کلهم نورُ واحد!”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>