تمرین صبر برای والدین در بازی های فکری

بسیاری از ما پدر و مادرهای همه چیز دان !!! فرصت خطا و اشتباه را از کودکمان می گیریم

نویسنده : اعظم بانو

این داستان را بسیار شنیده ایم که

 ادیسون هزار بار سعی کرد تا لامپ برق را ساخت و هنگامی که  از او پرسیدند که  چه احساسی داری که هزار بار شکست خوردی گفت  من هزار بار شکست نخوردم بلکه هزار راه نساختن لامپ برق را یاد گرفتم .

 بسیاری از ما پدر و مادرهای همه چیز دان !!! فرصت خطا و اشتباه را از کودکمان می گیریم، اسباب بازیهای فکری بسیار زیادی برای کودکان طراحی شده است که مناسب با سن خاصی می باشد . وقتی بچه ها مشغول ساخت یکی از این اسباب بازی هاست، مدام دخالت می کنیم

HB101-500x500

آبی رو بر ندار , اون یکی

الان باید حلقه بزرگتر را بذاری

نمی توانیم جلوی خودمان را بگیریم، صبر نداریم

حالا اگر کودک ما مثلا در برج هوش اول حلقه کوچکتر را بیندازد اتفاق خاصی نمی افتد، شکل جدیدی ساخته میشود، خودش در ذهنش با آنچه شما میسازید مقایسه میکند، دوباره درستش میکند، منتها ممکن است تا درست ساختن یک ماه هم طول بکشد، شاید هم بیشتر

فرصت اشتباه کردن، آن هم از این نوع که اصلا خطرناک نیست و فاجعه ای رخ نمیدهد را از کودکانمان دریغ نکنیم .

بهتر است این نکات را در نظر داشته باشم :

۱ – خودمان در کنار کودک باشیم، یک بار ما درست کنیم , یک بار او، او در ذهن خودش معادله اش را حل خواهد کرد .

۲ – در کارش دخالت نکنیم مگر خودش بخواهد .

۳ – کودکان روش ساخت این بازیها عملا ازما یاد خواهند گرفت، حتما به یاد می آوریم که بارها و بارها کودکمان کارهایی را انجام می دهد که ما هرگز برایش توضیح نداده ایم،اما مکررا آنها را انجام داده ایم مثل نحوه گرفتن مداد در دستمان، پرت کردن جوراب در گوشه ای از خانه!!!

۴ – از اینکه در مقابل دیگران این بازیهای فکری را غلط انجام دهد، اصلا احساس شرمندگی نکنیم !!!!

۵ – با کودک دیگری که همسن و سال او و یا حتی کوچکتر است مقایسه نکنید .

۵ – قدری صبر کنیم ، تمرین سکوت و خویشتن داری کنیم، برایمان خوب هم هست .

شاید به اندازه چند ماه

یاد می گیرد، باور کنید

                                                                            indexj

 indext

۲۶
دی ۱۳۹۱
مادربانو
دیدگاه‌ها ۴ دیدگاه
برچسب‌ها

٬ ٬

یک پاسخ برای : 4

  1. صدیقه گفته:

    مسئله اصلی اینه که شما اون مدل خاص چیدن حلقه ها رو “حل درست مسئله” ندانید! اگه اینجور بهش فکر کنید که هر شکلی که بچه بسازد شکل ویژه و مهمی است و ویژگیهای خودش را دارد و بقدر کافی “درست” است، دیگر لازم نیست دندان روی جگر! بگذارید تا بچتان “درست” حل کردن را یاد بگیرد. یعنی اینکه “بفهمیم” در زندگی مسائلی هست که بجای یکی چند جواب درست یا چند راه رسیدن به حواب دارد. یا حتی مسائلی که اصلاً جواب غلط نداره و همه اش درسته. انجام دادن این بازی ها برای افزایش سعه صدر والدین هم خوبه!

    • اعظم بانو گفته:

      برای کسی که اول بار این بازی رو اختراع کرده به نظر میرسه که همین ترتیب از بزرگ به کوچک چیدن معیار درست چیدن بوده است
      یعنی هدف خلق این بازی
      اما کودکان ما ، زیر یکسال تا مدتها میتواند فقط با این حلقه ها بازی کند
      مانند یه النگو در دستش کند
      از میله وسط به عنوان … استفاده کند
      حلقه ها را روی زمین قل بدهد

      کلی بازی دیگر اختراع کند
      اما بالاخره یه روزی باید ترتیب را بفهمد
      مرتب کردن از بزرگ به کوچک را بفهمد
      مفهوم کوچکترین و بزرگترین را بفهمد
      اینها جزء پایه های ریاضی هستند
      یکی از راههای چیدن حلقه ها مرتب چیدن آن است که از قضا هدف بازی همین بوده و از قضا برای درک مفاهیم ریاضی کاربرد دارد
      از آنجایی که اکثریت قریب به اتفاق والدین میروند سراغ همین کاربرد بازی
      ممکن است بچه از امتحان بازیهای دیگه باز بمونه
      کلا فکر کنم من هم همینو نوشتم که برای صبر والدین خوبه
      اصلا برای همین که شما نوشتی هم خوبه
      اینکه والدین یاد میگیرن میشه کارهای دیگه ای هم با این حلقه ها انجام داد
      مهم اینه که هدف در بازی چی باشه
      اگه هدف مرتب چیدن باشه (از بزرگ به کوچیک ) هر نوع چیدنی غلط میشه
      پس بهتره اول مساله رو برای خودمون شفاف کنیم
      میخوایم مرتب چیدن رو یاد بدیم یا میخوایم که بچه هامون خودشون هر بازیی که دوست دارن انجام بدن با حلقه ها
      شفافیت مساله حرف اول رو میزنه
      ممنون از نظرتون

  2. مرجان گفته:

    البته من از روانشناسان متعددی شنیدم که بازیهای فکری را ابدا برای بچه ها حل نکنید بگذارید خودشان انواع بازی را با اون اسباب بازی انجام بدن تا آخرش خودشون به هدف اون وسیله و بازی پی ببرن.

    • اعظم بانو گفته:

      اصولا باید اینطور باشه که نیست معمولا
      در مورد برج هوش به نظرم اگه دندون رو جیگر بذاریم بهتر باشه خیلی کارها رو بچه ها میتونن باهاش ابداع کنن
      ولی خب گاهی حتی حس رقابت بین والدین کودکان مختلف نمیذاره که صبر کنند ، مثلا کودک ک ساله ا که میتونه حلقه ها رو مرتب روی هم بذاره و والدینش با افتخار اینو میگن والدین کودکی که گذاشتن تا بچه خودش یاد بگیره برج هوش درست کنه ، گاهی دچار خجالت میشن و نمیتونن توضیح بدن
      در مورد پازلها ولی فکر کنم اینکه ما پازل رو بسازیم و در حینش حرف نزنیم تا الگوی ساخت رو ببینن بد نباشه
      حداقل بدونن این ها چه ارتباطی با هم دارند .
      به نظر من که حوزه سختی است که والدین در اون صبر کنند به شخصه ندیدم چنین والدینی را
      من با اینکه میدونستم ولی حداقل تونستم همین کاری رو انجام بدم که نوشتم بیشتر نتونستم صبر کنم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>