اگر فرزند نوجوان دارید، بخوانید

توصیه می شود والدین شنونده فعال حرف های نوجوان شان باشند.

توصیه می شود والدین شنونده فعال حرف های نوجوان شان باشند، احساس ها و رفتارهای او را درک کنند و برای بیان آنچه در دلش می گذرد از او حمایت کنند. غیر از این اگر باشد، تنهایی او بیشتر می شود.

 سن نوجوانی، سن مشارکت فرزند در امور خانواده است. همان طور که در مسائل دینی ما نیز آمده از ۱۴ سالگی به بعد فرزند وزیر و مشاور خانواده است. این مشارکت باید به صورت سیستمی و درست اجرا شود. والدین باید در اموری که در حد توانایی فرزندشان است از او مشارکت و مشورت بطلبند و در اموری که او قادر به نظر دادن است از او نظر خواهی کنند. این کار اعتماد به نفس نوجوان را تقویت می کند و ارتباط مثبتی بین او و والدین شکل می دهد. گاهی والدین شنونده فعال نیستند. فقط به طور منفعل گوش می دهند. آن هم هر موقع وقت و حوصله داشته باشند. نوجوان مسائل هیجانی زیادی دارد و نیاز دارد بیان کند و درک و پذیرش شود. کسی را می خواهد که این هیجان هایش را بفهمد. والدین باید فرزندشان را به سمت فردی مورد اعتماد و امین هدایت کنند. اینکه فرزندشان ترجیح می دهد بعضی حرف ها را مثلاً به خاله خود بزند نباید باعث نگرانی و ناراحتی مادر شود. خود بزرگسالان هم گاهی با عده خاصی احساس راحتی دارند و هر حرفی را نمی توانند حتی برای خواهر یا مادر خود بیان کنند. پس باید فرزند خود را هم در این زمینه درک کنند. اگر نوجوان کسی را داشته باشد که بتواند با او ارتباط برقرار کند و حرف هایش را بیان و هیجان هایش را تخلیه کند، احساس تنهایی نخواهد داشت.توصیه می شود والدین شنونده فعال حرف های نوجوان شان باشند، احساس ها و رفتارهای او را درک کنند و برای بیان آنچه در دلش می گذرد از او حمایت کنند. غیر از این اگر باشد، تنهایی او بیشتر می شود.

والدین وابسته

وابستگی والدین نسبت به فرزندشان، دست و پای او را می بندد و موجب می شود نوجوان عزت نفس و اعتماد به نفس خود را از دست بدهد. در حالی که قابلیت های زیادی دارد نمی تواند خود را ابراز کند. این امر ممکن است در مورد نوجوانان تک فرزند به دلیل همین وابستگی به والدین بیشتر باشد. نوجوانی دوران دست یافتن به هویت مستقل توسط نوجوان است. او نیاز دارد که ابراز وجود کند و برخی عرصه ها را خودش تجربه کند. او وارد مرحله ای شده که کم کم می خواهد مستقل شود. برای دست یافتن به این نیازها او همراهی والدین را می طلبد. عدم وجود چنین شرایطی باعث می شود احساس تنهایی کرده و فکر کند که کسی را برای صحبت کردن با او ندارد.

یک خانواده سه نفره خوشبخت

در غیات خواهر و برادر، کارهایی هست که شما باید برای فرزندان تان انجام دهید تا احساس تنهایی نکنند.

نمی خواهیم ارزشگذاری کنیم که تک فرزندی خوب است یا بد. هر خانواده بسته به شرایط خودشان انتخاب می کنند که چه تعداد فرزند داشته باشند. متاسفانه ارزشگذاری ها باعث شده که بسیاری از والدینی که فقط یک فرزند دارند، بیهوده نگران شوند. در حالی که والدین می توانند شرایطی را فراهم کنند که نوجوان شان احساس تنهایی نکند و در کنار خانواده خود احساس خوبی را تجربه کند. این باور در جامعه ما ایجاد شده که حتماً اطراف کودک باید شلوغ باشد و افراد زیادی اعم از اقوام و خویشان و خواهر و برادر اطراف او باشند. همین طرز فکر، موضوع تک فرزندی را سخت و دشوار کرده است. والدین باید برای فرزندشان مطرح کنند: «اینکه تو خواهر یا برادری نداری، ایراد و نقص نیست. ما تمام تلاش مان را به کار می بریم که از نظر تربیتی و آموزشی تو را حمایت کنیم. ما یک خانواده سه نفره خوب هستیم که یکدیگر را تنها نمی گذاریم.» این حس را به فرزندتان منتقل کنید که تنها نیست و شما مانند دو دوست در کنارش هستید، احساس های او را درک می کنید و می پذیرید.

اما این را هم بدانید که فرزند شما نیاز دارد با همسالان خود ارتباط برقرار کند. والدین باید این شرایط و محیط را برای او فراهم کنند. گروهی از همسالان فرزندتان را که خانواده هایی موجه و مورد تایید شما دارند، تشکیل دهید و با یکدیگر رفت و آمد کنید. به این ترتیب می توانید تحت نظر خودتان قرارهای دوستانه ای برای پارک رفتن، سینما رفتن و حتی خرید کردن ترتیب دهید تا بچه ها در کنار والدین شان با هم بودن را تجربه کنند و ارتباط سالمی بین آنها شکل بگیرد.

به دختر نوجوان خود بیاموزید اینکه تو خواهر نداری دلیل بر تنهایی تو نیست. وقتی او ارتباط های دوستانه و فامیلی خوبی با همسالانش داشته باشد به این باور می رسد که همه دوستان خوبش خواهرهای او هستند. یا فرزند پسر شما تجربه داشتن چند برادر را در کنار دوستانش خواهد داشت. این فضایی است که والدین باید باید برای فرزندشان مهیا کنند. حضور در گروه های اجتماعی مختلف از کلاس های فوق برنامه گرفته تا جمع های فامیلی چنین منظوری را محقق می کند. گاهی حس تنهایی از اطرافیان به نوجوان تک فرزند القا می شود؛ به این صورت که دیگران سر دلسوزی حرف هایی را بیان می کنند که نوجوان احساس می کند تک فرزند بودن او یک نقیصه است. والدین باید نوجوان خود را متقاعد کنند که هر خانواده ای قوانین و فلسفه خود را دارد و خانواده سه نفری ما در کنار هم خوشبخت است. به او نشان دهید که تمام تلاش شما برای این است که او در کنار خانواده احساس خوبی داشته باشد.

متخصصان می گویند…

والدین هنگامی که تصمیم به بچه دار شدن می گیرند به تهیه وسایل رفاهی او فکر می کنند. در حالی که مهمتر از آن دانستن شیوه های فرزندپروری است. شیوه هایی که والدین باید یاد بگیرند تا فرزندشان را از لحاظ آموزشی، رفتاری و تربیتی رشد دهند. دانستن این شیوه هاست که منجر به شکل گیری رابطه ای صحیح میان والدین و فرزندشان می شود. در این صورت فرقی نمی کند که چند فرزند دارند.

منبع: افکار نیوز
۰۱
اردیبهشت ۱۳۹۲
مادربانو
دیدگاه‌ها بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>