به سوی تربیت دینی؛ روابط میان والدین

زندگی مشترک میدان عملی بسیار بزرگ و وسیعی است برای آزمودن میزان یقین به دانسته هایت

نویسنده : اعظم بانو

ef34e800ebfe7bbe8a71151a82cc5ceb

در قسمت های پیش بیان شد که دیدگاه من در مورد تربیت دینی از بعد رشد است و مهمترین وظیفه آدمی را که می خواهد در مسیر دین گام بردارد را این می دانم که برای رشد کردن خود اصالت قائل باشد و بداند که همانا راه دین به راستی راه رشد است و رفتن و رفتن و خداگونه شدن ، تا آنجا که میتواند خلیفه خدا در زمین شود۱ و مگر می شود کسی که جانشین خدا در زمین باشد، شبیه خدا نباشد، راه صعب و دشوار است اما مقصد همین است خدایی شدن و خداگونه شدن .

یعنی به واقع انسان تا مادامی که در این دنیا زندگی می کند، مسافری است در مسیری از آنچه هست تا آنچه باید بشود . برای یک مسافر بعد از شناختن مقصد و درک لزوم حرکت به سمت آن بهترین چیز وجود یک همسفر خوب است .

همسران می توانند بهترین همسفران باشند، بودن زیر یک سقف و نزدیکی جسمی و روحی دو انسان پتانسیل عظیمی است که می توان از آن برای حرکت در مسیر رشد استفاده کرد .

زندگی مشترک میدان عملی بسیار بزرگ و وسیعی است برای آزمودن میزان یقین به دانسته هایت . یعنی همه آنچه در مورد صبر، گذشت، مهربانی، عشق، دوست داشتن، بی توقع محبت کردن، قدر دان بودن، صداقت، همراهی، پاکی و … خوانده ای ، دیده ای، شنیده ای و خلاصه همه دانسته ها و اطلاعاتت را می توانی در بوته آزمایش بگذاری و خودت را محک بزنی ….

کسی که از جای دیگر با فرهنگ دیگر وارد حریم تو شده است مسلما فرق های بسیاری با تو دارد، تمام این تفاوتها بستری است برای آزمودن خودت، چگونه در مقابل اشتباهاتش واکنش نشان می دهی، اشتباهات خودت را چگونه جبران می کنی و ….

اگر هر دو نفر در زندگی مشترک، به اصالت رشد کردن معتقد باشند، از اشکالات وجود هم چماق نمی سازند تا بر فرق همدیگر بکوبند، بهترین دوست هم می شوند عیب های هم را به هم تذکر می دهند ۲، به جای آنکه آن را پیش کسی نقل کنند، کسی که عیبش را می شنود از کوره در نمی رود، مقابله به مثل نمی کند و با یاری گرفتن از دیگری در صدد رفع آن بر می آید .

در کسب حلال می کوشند و یکدیگر را برای بهره بیشتر از مال دنیا به کارهای ناشایست که مورد رضای پروردگار نیست، وادار نمی کنند .

برای بالا بردن دانش معنوی خود و دیگری تلاش می کنند، بحث های معنوی می کنند ، مطالعه و تحقیق و تفکر جزء جدانشدنی زندگی آنهاست .

احترام ویژه ای برای یکدیگر قائل هستند . بستر را برای آرامش فکری و روحی و جسمی یکدیگر آماده می کنند . سوهان روح هم نمی شوند .

خلاصه به هر شیوه ای دست هم را می گیرند و در پیمودن راه رشد به یکدیگر یاری می رسانند .

مسلما روزهایی در زندگی پیش خواهد آمد که یکی از همسران یا هر دو، دچار ناراحتی و آزردگی شده باشد، همسران با شناختی که از هم پیدا می کنند در این لحظات از کاری که باعث آزردگی بیشتر خواهد شد و  بحث های کشدار و بیهوده ای را به وجود خواهد آورد خودداری می کنند . روزهایی هست که موتور حرکت یکی کند تر کار می کند، خاموش می شود، دیگری با تدابیر درست زمینه را برای شروع دوباره فراهم خواهد آورد .

وارد مقایسه زندگی خود با دیگران از بعد مادی و ظاهری نمی شوند که ارزش خود و زندگی و “دم زدن ” را  بیشتر از آن می دانند که در هوای آلوده مقایسه وقت خود را بگذرانند .

هیچ چیز مانند آرامش روحی داشتن بستر را برای رشد معنوی فراهم نمی سازد . شاید فلسفه بزرگ ازدواج همین تکامل معنوی است، چون زندگی مشترک با توجه به شرایط جنسی زن و مرد و تشنگی دو روح برای دوست داشتن و دوست داشته شدن پتانسیل بالقوه ای دارد که به سمت تعالی معنوی پیش برود ۳.

متاسفانه در عصر ما مشاهده می شود، با وجودی که این ظرفیت بالقوه در همه ازدواجها وجود دارد، پس از گذشت دوران نه چندان طولانیی نهال زندگی مشترک را بدون رسیدگی رها کرده و باعث از بین رفتن طراوت و تازگی آن می شوند و در مواردی کلا آن را می خشکانند و این به آن خاطر است که تمام جذابیتهای زندگی را در ظواهر خلاصه می کنند و ظواهر هرگز و هرگز نمی تواند روح بی پایان یک انسان را سیراب کنند. به شخصه معتقدم آنچه می تواند یک زندگی را از وادی تکرار و عادت خارج کند، قدم گذاشتن در بعد روحانی خود و همسر می باشد .

اگر برای تکامل روحی خود و همسرمان ارزش قائل باشیم

همیشه حرف برای گفتن و شنیدن داریم

همیشه درس برای آموختن داریم

همیشه پله ای برای بالا رفتن هست

هرگز و هرگز در وادی بیهودگی و بطالت پیش نخواهیم رفت .

پویایی، حرکت و نشاط در زندگی زوجی که به این دنیا تنها و تنها به چشم محلی برای رشد معنوی و رها شدن از منیت ها نگاه می کنند به طور واضح و روشنی نمودار است و زندگی آنها به طور معناداری با زندگی دیگران که در ورطه حواس ظاهری دنیا مشغولند متفاوت می باشد .

حالا فرزندان این خانواده را تصور کنید؛

فضایی به دور از جنجال، پر از مطالعه، پر از تفکر، پر از بحث های معنوی ، پر از آیین های معنوی و دینی خانوادگی مانند نماز خواندن و قرآن خواندن نه از سر عادت و تکرار که با عشق و دوست داشتن و تفکر، پر از آرامش و صفا و مهربانی ، بستری کاملا مناسب برای رشد می سازد .

اگر هم والدین به اهمیت مساله رشد خود پی نبرده اند، وجود دو چشم بینای هر فرزند در کنار آنها که به کپی برداری و تقلید مدام از والدین می پردازد، می تواند آنها را به ضرورت تغییر آگاه کند .

اگر چه وجود یک همسر خوب و موافق راه رشد را هموارتر می کند، اما اینگونه نیست که اگر کسی همسر مناسبی نداشته باشد تکلیف از او ساقط است. اگر در انتخاب همسفر دچار مشکل شده باشیم ، کار شاید سنگین تر بشود، اما هرگز تعطیل بردار نیست . در قسمتهای پیش بیان شد که راه رشد راهی است که پیمودنش برای هر کسی با هر توان و امکاناتی باز است . وجود یک همسر بداخلاق و یا نامناسب، اگر چه بسیار ناخوشایند است ولی می تواند برای یک انسان مستعد رشد سکوی پرش شود و نمونه های آن در تاریخ هم موجود است و خداوند هم در قرآن با ارایه مثال راه هرگونه عذر و بهانه را بسته است، همسران لوط و نوح و همسر آسیه نمونه های قرآنی همسران “ناموافق ” می باشد . دیده شده است گاهی تحمل یک همسر ناموافق از فردی یک عارف سالک ساخته است .اگر هم به هیچ وجه امکان ادامه همراهی با یکدیگر را نیابند راه جدایی را به زیبایی انتخاب می کنند ۴.

توجه داشته باشیم که وجود یک همسرموافق اگر چه حرکت را آسانتر می کند ولی نعمت بزرگی است۵ و هر نعمتی تکلیف انسان را سنگین تر می کند و مسلما وظیفه الهی این همسران در مقابل این نعمت عظیم تر است .

همسران موافق و هم سو در جهت رشد در مسیر دین، زندگی و همراهی و دوستی با یکدیگر را تنها برای این دنیا نمی خواهند و به زندگی جاودانی می اندیشند که به یاری خدا در رضوان الهی تا بینهایت ادامه دارد . آنها بهترین یاورانند یکدیگر در راه اطاعت و فرمانبداری خدواند می باشند ۷.

به یاری خداوند ادامه دارد ….

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

۱- وَإِذْ قَالَ رَبُّکَ لِلْمَلاَئِکَهِ إِنِّی جَاعِلٌ فِی الأَرْضِ خَلِیفَهً ……و چون پروردگار تو به فرشتگان گفت من در زمین جانشینى خواهم گماشت …(بقره ۳۰)

۲- امام صادق (ع) : محبوبترین برادرانم نزد من کسی است که عیبهای مرا پیش من هدیه آورد ( و آنها را به من گوشزد کند.) اصول کافی جلد ۴ صفحه ۴۵۲

۳-وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُم مِّنْ أَنفُسِکُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْکُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَکُم مَّوَدَّهً وَرَحْمَهً إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ﴿۲۱روم ﴾

و از نشانه ‏هاى او اینکه از [نوع] خودتان همسرانى براى شما آفرید تا بدانها آرام گیرید و میانتان دوستى و رحمت نهاد آرى در این [نعمت] براى مردمى که مى‏اندیشند قطعا نشانه‏هایى است

۴- وَسَرِّحُوهُنَّ سَرَاحًا جَمِیلًا﴿۴۹احزاب ﴾

۵- رسول خدا(ص): بعد از ایمان به خدا نعمتی بالاتر از همسر موافق و سازگار نیست (مستدرک ج ۲ ص ۵۳۲)

۶ – الْأَخِلَّاء یَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِینَ﴿۶۷زخرف ﴾در آن روز یاران جز پرهیزگاران بعضى‏شان دشمن بعضى دیگرند

۷ -رسول خدا از حضرت علی(علیه‌السلام)  پرسید: همسرت را چگونه یافتی؟ او در جواب عرض کرد: او بهترین یاور است بر اطاعت خدا….فقال: نعم العون علی طاعه اللَّه [بحار ج ۴۳ ص ۱۱۷٫]

 

۲۷
اسفند ۱۳۹۱
مادربانو
دسته‌ها Slider تربیت
دیدگاه‌ها بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>