پیوند

این “ما” حالا خیلی خیلی خیلی عمیق تر از هفت سال پیش است و من این ریشه را که حالا با هر وزشی نمی لرزد بینهایت دوست دارم

166bb14250cfa20a1e4b825dcd803600
ما با هم خیلی فرق داریم، به اندازه ی تمام اشتراکاتمان تفاوت داریم برای شمردن. وقتهایی هست که من از نگرانی اشک می ریزم و تو می خندی. وقتهایی هست که من می روم توی دل کار و درد و تو می ایستی کنار، وقتهایی هست که من می هراسم از زندگی و تو دستم را می گیری و می کشی. و من بیشتر از همه ی مثل هم بودن ها و مثل هم نبودنها دوست دارم کنار هم بودنمان را.

*

گاهی که گم می شویم توی “خوبی تو؟”،” تو مگر دیشب چند ساعت خوابیدی؟”،”حال ظرفها را داری؟”،”من بیشتر از تو خسته ام”،” لباس اتو شده نداریم”،” تو این بچه را می خوابانی یا من؟” فکر می کنم که پس کجاست آن “ما”؟ گم شده ایم در وزش بادهای روزگار. اما در سکوت شبانه ی خانه و بی هیاهوی کی چه کار بکند فکر می کنم که حتی نفسهایمان به هم بند است.

این “ما” حالا خیلی خیلی خیلی عمیق تر از هفت سال پیش است و من این ریشه را که حالا با هر وزشی نمی لرزد بینهایت دوست دارم!

 

منبع : از این روزها

 

۲۸
دی ۱۳۹۱
مادربانو
دیدگاه‌ها بدون دیدگاه
برچسب‌ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>