روزه اولی ها

یادم هست سال اولی که روزه گرفتم، نه ساله بودم. با آن جثه ی لاغر و نحیف و توان بدنی بسیار کم، به لطف خدا توانستم تمام روزه هایم را بگیرم. آن موقع، اصلا احساس نمی کردم کار خیلی سختی انجام می دهم. همه چیز را طبیعی می دیدم و خوشحال بودم از اینکه من هم به سنی رسیده ام که می توانم در مهمانی خداوند شرکت کنم.

نویسنده: مادربانو

153503750_PhotoL

یادم هست سال اولی که روزه گرفتم، نه ساله بودم. با آن جثه ی لاغر و نحیف و توان بدنی بسیار کم، به لطف خدا توانستم تمام روزه هایم را بگیرم. آن موقع، اصلا احساس نمی کردم کار خیلی سختی انجام می دهم. همه چیز را طبیعی می دیدم و خوشحال بودم از اینکه من هم به سنی رسیده ام که می توانم در مهمانی خداوند شرکت کنم.

اما چند سال بعد، مادرم گفتند که سال اولی که قرار بود روزه بگیرم، اضطراب زیادی داشتند. فکر می کردند به خاطر ضعف جسمانی، نمی توانم از پس روزه ها بربیایم. فکر می کردند که خیلی زود از پا در می آیم و حالم بد می شود. می گفتند که فامیل و دوست و آشنا توصیه می کردند مادرم من را از روزه گرفتن منع کند. ولی مادرم این کار را نکردند چون مصمم بودند روی فرمان خداوند چون و چرا نیاورند.

حالا، این روزها به اطرافیانم که نگاه می کنم، می بینم همین حس و حال را نسبت به دختران نه ساله شان دارند. وقتی برای بار اول قرار است روزه بگیرند، مادرها اضطراب دارند. نگران هستند که آیا دخترم از عهده ش برمی آید یا نه؟

درست است که این روزها، هوا خیلی گرم است و روز، طولانی ست. اما اگر بخواهم خیلی ساده و خودمانی بگویم، همان خدایی که گرما را آفرید و روز طولانی را، همان خدا امر کرد که دختران در نه سالگی روزه بگیرند.

بی شک، همین خدای مهربان تر از مادر، توان جسمانی دختران کم سن و سال را لحاظ کرده است و خودش به جوانب امر آگاه است. چه بهتر که به پروردگار مهربان مان اعتماد کنیم و فرمانش را گردن نهیم.

اگر ما پدرها و مادرها، به درستی حکمت روزه داری را درک کرده باشیم و بتوانیم آن را به درستی به فرزندان خود انتقال دهیم، آنها مشتاقانه این امر را می پذیرند و با قلب پاک شان، حتی بهتر از ما فرمان الهی را انجام می دهند.

اما برای راحتی فرزندان روزه اولی مان، می توانیم کارهایی انجام دهیم. مثلا تا آنجا که امکان دارد در گرمای هوا بیرون از خانه نباشند. حتما سحر بیدار شان کنیم تا سحری بخورند. برای اینکه در طول روز عطش کمتری داشته باشند، بهتر است سحر، حتما مقدار خوبی میوه میل کنند چرا که میوه ها، منبع خوبی برای آب بدن هستند و آب آنها دیرتر از مایعات، دفع می شود.

تغذیه ی مناسب در فاصله ی افطار تا اذان صبح، به فرزند شما کمک می کند بتواند با مشکلات کمتری روزه داری کند. پیشنهاد می شود شرایط خانه را طوری برنامه ریزی کنید که در روزهای طولانی تابستان، دو سه ساعت عصر را بخوابند تا فشار کمتری متحمل شوند.

اما در پایان، باز هم یادآوری می کنم ما والدین هستیم که برای خودمان نگرانی های غیر واقعی خلق می کنیم. کودکان، در دنیای زیبای خودشان به اتفاقات پیرامون شان طور دیگری می نگرند.

 

۱۰
تیر ۱۳۹۳
مادربانو
دیدگاه‌ها ۱ دیدگاه

یک پاسخ برای : 1

  1. یک مادر گفته:

    خیلی مونده تا بچه م بخواد روزه بگیره.ولی فکر کنم منم ازون مامانایی باشم که دلم نمیاد بچه م روزه بگیره و هر روز صبح بگم باباش برداره ببردش بیرون از شهر که روزه شو بخوره و برگرده. ولی این مطلب ته ذهنم می مونه…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>