فراز و فرودهای مادرانه

بد نیست هر از گاهی وقتی به زندگی کسی نگاه می کنیم و از ته دل می گوییم «خوش به حالش» با خودمان فکر کنیم که خداوند، برای هر کسی در زندگی اش امتحانی خاص در نظر گرفته و هر کسی را شاید از جایی که نقطه ضعف دارد می آزماید تا عیارش برای خودش معلوم شود.

بد نیست هر از گاهی وقتی به زندگی کسی نگاه می کنیم و از ته دل می گوییم «خوش به حالش» با خودمان فکر کنیم که خداوند، برای هر کسی در زندگی اش امتحانی خاص در نظر گرفته و هر کسی را شاید از جایی که نقطه ضعف دارد می آزماید تا عیارش برای خودش معلوم شود.

IMAGE635336062104482761

در این سی و یکی دو سال عمری که از خدا گرفته ام فهمیده ام که خداوند هر کسی را یک جور امتحان می کند. به یکی بچه می دهد ولی با فقر او را می آزماید. به یکی بچه و ثروت می دهد اما او را با بیماری امتحان می کند. از یکی بچه اش را می گیرد و به یکی اصلا بچه نمی دهد. به یکی بچه و ثروت و سلامتی می دهد اما شوهرش را می گیرد و به یکی دیگر شاید تمام این ها را بدهد اما جور دیگری می آزمایدش. حتی شاید کسی زندگی راحت و آسانی داشته باشد، اما مرگ دردناکی را تجربه کند.
خوب است که هر کدام از ما، در شرایط خودمان بتوانیم بهترین باشیم. به دنبال این نباشیم که چه کسی چه دارد و چقدر خوشحال است. شاید او هم جای دیگری دارد امتحانش را جور دیگری با جان کندن پس می دهد.
دیده اید بعضی ها طوری از ثروت حرف می زنند که انگار اگر باشد، هیچ غمی نیست…

استادی داشتیم که تعریف می کرد یکی از آشنایانش چند هزار متر زمین داشت و ثروت خیلی خیلی زیاد و خیلی ها حسرت زندگی و پولش را می خوردند تا روزی که فرصت شد و با آن مرد حرف زد و فهمید خارج از کشور سه دختر عقب مانده دارد که در بهترین آسایشگاه ها از آن ها مراقبت می شود و هیچ راه درمانی برایشان وجود ندارد. شاید تمام آن هایی که حسرت ثروتش را می خوردند اگر از این موضوع با خبر می شدند، حتی یک لحظه هم حاضر نبودند جای او باشند.
اما مشکل این جاست که ما چون توانایی غور کردن در زندگی افراد را نداریم حسرت زندگی و شرایط شان را می خوریم.

هر کدام از ما، در اطرافمان زنانی دیده ایم که سال هاست در انتظار آمدن فرزندی لحظه شماری می کنند. مادرانی هم دیده ایم که سال هاست فرزند بیماری را تر و خشک می کنند و با سختی هایش می سازند و دم نمی زنند. شاید مادرانی هم دیده باشیم که بچه ای نا اهل دارند که تا به حال بارها نذر و نیاز کرده اند به راه راست هدایت شود. مادرانی را دیده ایم که زندگی فرزندشان در حال فروپاشی است و کار به دادگاه و طلاق کشیده است… چه کسی می تواند بگوید شرایط آن یکی بهتر است و خودش بیشتر از بقیه سختی می کشد؟! مادری که فرزندش در بغلش تشنج می کند و او نمی تواند هیچ کاری انجام دهد یک جور فشار را تحمل می کند و زنی که IVF می کند جور دیگری و هر کدام، در آن لحظه دارند امتحان خودشان را پس می دهند. مهم این نیست که امتحان ما چه مدلی ست، مهم این است که بتوانیم با صبر و بردباری آن را تحمل کنیم. ناشکری نکنیم. خودمان را در آغوش پروردگار بیندازیم و هر چه دلمان خواست گریه کنیم، اما بدانیم او بهتر از ما می داند و اگر بخواهد، می دهد. حتما نمی خواهد.

IMAGE635336062096802322

این سختی ها و رنج ها اگر هیچ کارکرد دیگری نداشته باشند، چنانچه بتوانیم بر آنها صبر و شکیبایی کنیم موجب می شوند که روح مان بزرگ تر شود و جایگاه بالاتری نزد پروردگار داشته باشیم.

بزرگی می گفت این عبارت «خوش به حالت» عبارت توحیدی ای نیست. بگذارید دلایلش را نگویم و دوستانم را دعوت کنم خودشان به این جمله فکر کنند و حلاجی کنند و به این نتیجه برسند که چرا قرار نیست به شرایط زندگی دیگران حسرت بخوریم.
خداوند به همه ی ما کمک کند در امتحانات اختصاصی خودمان موفق شویم.

۱۱
خرداد ۱۳۹۳
مادربانو
دسته‌ها یادداشت سردبیر
دیدگاه‌ها بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>