چگونه با کودکان عصبانیِ خود صحبت کنیم؟

بچه ها عصبانیت خود را با روش­های مختلفی نشان می­ دهند، بعضی بچه­ ها داد می ­زنند یا در را به هم می­ کوبند یا حاضر جوابی می­ کنند. بعضی بچه ­های دیگر هم هستند که درباره چیزی که عصبانیشان کرده است صحبت نمی­ کنند.

2014-02-24-4820

چگونه با کودکان عصبانیِ خود صحبت کنیم؟

لورنس شاپیرو

مترجم : عفت داودی منفرد

۴۰ تمرین ساده و سرگرم کننده برای اینکه به کودکان یاد بدهیم تا:

در مورد چیزهایی که ناراحتشان می­کند صحبت کنند

چیزهایی که آنها را عصبانی می­کند بشناسند

عصبانیت خود را کنترل کنند.

برای نمونه و آشنایی بیشتر، تمرین ۱۱ این کتاب عیناً برای ملاحظه آورده شده است:

تمرین ۱۱ – درباره احساستان صحبت کنید

بدانید:‌

بچه ها عصبانیت خود را با روش­های مختلفی نشان می­دهند، بعضی بچه­ ها داد می­زنند یا در را به هم می­کوبند یا حاضر جوابی می­کنند.بعضی بچه­ های دیگر هم هستند که درباره چیزی که عصبانیشان کرده است صحبت نمی­ کنند.در عوض، به شیوه سکوت با بقیه برخورد می­ کنند.نگه داشتن عصبانیت در درون خود و اخم کردن به دیگران هیچ مشکلی را حل نمی­ کند. ممکن است صحبت کردن درباره چیزی که شما را آزار می­ دهد سخت باشد،‌امّا این کار همیشه مفید است.

 آلن همیشه وقتی عصبانی می­شد اخم می­ کرد و یک کلمه هم حرف نمی­ زد، البته او جزء بچه­ هایی بود که خیلی زیاد عصبانی می­شد. یک بار که مادرش به او اجازه نداد با دوستانش به دوچرخه سواری برود و مجبورش کرد تکالیف مدرسه­ اش را انجام دهد، او به مدت یک هفته با هیچ کدام از اعضای خانواده صحبت نکرد! او صبح ها که از خواب بیدار می­شد سلام نمی ­کرد و شب­ها که به رختخواب می­ رفت شب بخیر نمی­ گفت. او هنگام شام یک کلمه هم حرف نمی­ زد. وقتی پدر و مادرش از آلن سوالی می­کردند، او به آن­ها بی توجهی می­کرد.

قبلاً والدین آلن سعی می­کردند سکوت او را بشکنند.تلاش می­کردند او را بخندانند، از او خواهش می­کردند که بگوید مشکل چیست، حتی برایش اسباب بازی می­ خریدند و خلاصه همه کاری انجام می­دادند تا بتوانند او را به حرف بیاورند. اما باز هم آلن وقتی عصبانی می­شد سکوت می­ کرد و نهایتاً پدر و مادرش به این نتیجه رسیدند که تا وقتی خودش نخواهد هیچ چیز نمی­تواند او را به حرف بیاورد.

اگر شما هم تا به حال مثل آلن رفتار کرده­اید، این تمرین به شما کمک می­کند تا بتوانید درباره آنچه آزارتان می­دهد صحبت کنید، حتی اگر احساس کنید دوست ندارید صحبت کنیدو

یکی از زمان­هایی را که عصبانی بوده­ اید در نظر بگیرید و جاهای خالی را در تمرین زیر پر کنید. این جاهای خالی برای شرح دادن اتفاقاتی است که در آن زمان اتفاق افتاده است. سپس این جملات را برای کسی که می­ تواند در حل مشکل عصبانیتتان به شما کمک کند، بخوانید.این فرد ممکن است کسی باشد که از دستش عصبانی شده بودید یا هر فرد دیگری باشد.

چیزی که مرا عصبانی کرد این بود (بگویید چه اتفاقی افتاد)

وقتی( نام آن شخص) گفت: (چیزی که آن شخص گفت) من احساس کردم (احساس اصلی که در آن لحظه داشتید) هم­چنین احساس کردم( احساس دیگری که داشتید) من می دانم که من (کاری که انجام  دادید)

امّا آن کار به خاطر این بود که (دلیل رفتاری که داشتید)

اگر همه این اتفاقات دوباره می افتد، آن فرد می توانست بگوید من هم احساس کردم(آن احساسی که شما با این تغییر حرف او داشتید) در نتیجه من هم ( کاری که انجام می دادید)

این می توانست یک تغییر یزرگ باشد.

۰۲
اردیبهشت ۱۳۹۳
مادربانو
دسته‌ها کتاب بزرگسال
دیدگاه‌ها بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>