چشم و هم چشمی و سیسمونی های تجملی

تجمل گرایی، چشم و هم چشمی و تمکن مالی ناکافی برای تهیه سیسمونی موجب شده است تا اضطراب و استرس زیادی در مادران ایجاد شود.

تهیه سیسمونی پر زرق و برق و خرید هر آن چه که مورد نیاز نوزاد و مادر است، همچون تهیه وسایل و امکانات دیگر زندگی به نوعی دغدغه برای بیشتر خانواده هایی که منتظر نورسیده ای هستند، تبدیل شده است، به طوری که بسیاری از خانواده هایی که از توانایی مالی نیز برخوردار نیستند، به قول خودشان برای عقب نماندن از دیگران حاضرند خود را به آب و آتش بزنند و این وسایل را تهیه کنند. امروزه تجمل گرایی از همان کودکی به طور غیر مستقیم به فرزندان آموزش داده می شود و با این که هنوز نوزاد به دنیا نیامده است، اما می توان رد پای تجمل را در وسایلی که گاهی تا ۳یا۴ سالگی او نیز مورد استفاده قرار نمی گیرد، پیدا کرد.

baby-room-1200x750متن

یکی از شهروندان با بیان این که بیشتر وسایل سیسمونی کنونی فقط برای چشم و هم چشمی خریداری می شود، اظهار می دارد: چندی پیش در یکی از فروشگاه های سیسمونی، زن بارداری به همراه مادرش برای خرید برخی از وسایل سیسمونی آمده بودند و آن طور که از ظاهرشان پیدا بود، توانایی مالی مناسبی نداشتند.

«سیمین پور» ادامه می دهد: زن باردار قصد داشت یکی از وسایل غیر ضروری را که فروشنده برای زود راه افتادن نوزاد معرفی می کرد، خریداری کند، اما از آن جایی که قیمت آن بالا بود و هزینه پرداختش را نداشتند، با اصرار از مادرش می خواست تا آن را برایش خریداری کند.

وی می افزاید: زن میانسال با دیدن التماس های دخترش از فروشنده خواست که آن وسیله را به همراه بقیه سیسمونی پر زرق و برقی که قصد داشتند خریداری کنند، به طور اقساطی به آن ها بفروشد، اما فروشنده از این کار خودداری کرد. یک شهروند دیگر که منتظر تولد نوه اش است، بیان می کند: چند ماه پیش نوه برادرم به دنیا آمد و از آن زمان به بعد دخترم که در حال تهیه سیسمونی است، مدام اصرار دارد تا همه وسایلش هم رنگ سیسمونی نوزاد دختردایی اش باشد.

وی که نام خود را ذکر نمی کند، می افزاید: برخی از جوانان امروزی فقط به دنبال چشم و هم چشمی هستند و ملاحظه والدین خود را نمی کنند که چگونه باید وسایل گران قیمتی را که ضرورتی نیز ندارد، خریداری کنند. وی ادامه می دهد: برخی از وسایل مانند شیشه شیر و پستانک گران قیمت، زیراندازهایی با مارک های خارجی، جا پستانکی و قابلمه های لعابی یا تفلون که قیمت آن ها از ۱۲۰ تا ۲۵۰ هزار تومان است شاید استفاده چندانی نداشته باشد، اما جوانان برای این که از دیگران عقب نمانند، آن ها را خریداری می کنند.

یکی از زنان سالخورده که سال گذشته نوه دار شده است، بیان می کند: نوه هایم ۲ قلو هستند و برای آن‌ها فقط بخشی از وسایلی که مورد نیازبود، خریداری کردیم.

«حسینی» اضافه می کند: در حال حاضر هنگامی که افراد به فروشگاه های سیسمونی مراجعه می کنند، فهرست بلند بالایی از اجناس مختلف که بیشتر آن ها هم استفاده نمی شود، به آن ها ارائه می شود.

وی ادامه می دهد: انواع کرم ها، پمادها، بدن شوی خارجی و وسایل دیگر مانند بالشی که در هنگام تنهابودن نوزاد موسیقی ملایمی پخش می کند و انواع اسباب بازی های مختلف در فروشگاه ها عرضه می شود و برخی از شهروندان فقط برای چشم و هم‌چشمی آن ها را خریداری می کنند.

وی عقیده دارد: متأسفانه برخی از جوانان کنونی به جای این که دوران بارداری خود را با آرامش بگذرانند‌، مدام دغدغه این را دارند که سیسمونی دیگران از سیسمونی آن ها بهتر نباشد و با این افکار و استرس ها آرامش خود و جنینشان را بر هم می زنند.

بانویی که سال گذشته وضع حمل کرد، بیان می‌کند: پس از مشخص شدن جنسیت جنین، به دلیل آن که ذوق و شوق زیادی برای بچه دار شدن داشتم شروع به خریدن سیسمونی کردم.

«علی زاده» ادامه می دهد: برای خرید سیسمونی به فروشگاه های مختلف مراجعه می کردم و با وسایل جدیدی آشنا می شدم، اما سعی کردم فقط آنچه را که بدان نیاز دارم با کیفیت خوب خریداری کنم.

وی خاطر نشان می کند: برخی از وسایل و اسباب بازی هایی را که خریداری کرده ام در حال حاضر کنارگذاشته ام تا آن ها را در مناسبت های مختلف به فرزندم بدهم تا همه وسایل بدون آن که احساس نیاز کند، در دسترسش نباشد.

مادر این شهروند نیز عنوان می کند: مادران ما با تهیه اقلام مورد نیاز نوزادان و کودکان شان به آن ها می آموختند که برای داشتن آنچه که آرزوی شان است و شرایط بهتر باید تلاش کنند و این چیزی است که ما کودکان امروز را خواسته یا ناخواسته از آن محروم می کنیم.«دبیری» اضافه می کند: سیسمونی‌های قدیمی شامل چند دست لباس و وسایل حمام و خواب نوزاد بود که توسط خانواده عروس تهیه و بعد از ماه ششم، به طور معمول در ماه های فرد حاملگی و بیشتر در ماه هفتم به خانه عروس فرستاده می شد.

وی ادامه می دهد: سیسمونی آن موقع شامل کلاه، لچک سفید، مشمع، تشکچه، بالشتک، قنداق، ننو (گهواره) و پستانک بود.

یکی از مادرانی که ۳ ماه دیگر فرزندش به دنیا می‌آید، برخی بزرگ ترها را در رواج تجمل گرایی مقصر می داند و می گوید: هنگام تهیه سیسمونی مدام دغدغه این را دارم که مبادا با کم خرید کردن آبرویم نزد خانواده همسرم برود.

وی که تمایلی به ذکر نامش ندارد، اضافه می کند: بارها دیده ام که خانواده همسرم هنگام مشاهده سیسمونی برخی از اقوام ایرادهایی از آن گرفته اند و گفته اندکه سیسمونی اش کم بوده و تکمیل نبوده است. وی ادامه می دهد: این کار باعث می شود تا جوان ها و خانواده هایشان برای تهیه سیسمونی خود را به دردسر بیندازند و با هر مشقتی تمام لوازم غیر ضروری را نیز تهیه کنند تا مورد سرزنش خانواده همسر خود قرار نگیرند.

یک جامعه شناس در این باره عنوان می کند: تجمل گرایی، چشم و هم چشمی و تمکن مالی ناکافی برای تهیه سیسمونی موجب شده است تا اضطراب و استرس زیادی در مادران ایجاد شود.

«وحیدی» ادامه می دهد: اضطراب و استرس می تواند ریشه بسیاری از بیماری های روانی و حتی آسیب های اجتماعی باشد و از طرفی تجمل گرایی نوعی بیماری است که می تواند ناشی از فقر فرهنگی نیز باشد و رفع آن به فرهنگ سازی نیاز دارد.

وی اضافه می کند: تجمل گرایی بر ابعاد مختلف زندگی انسان ها سایه انداخته است و حتی نورسیده‌ها نیز از آن در امان نیستند و باید بزرگ تر‌ها با تن‌ندادن به خواسته های فرزندانشان هم چون گذشته سیسمونی‌های ساده ای خریداری کنند و این کار را در جامعه رواج دهند. وی خاطر نشان می کند: باید یاد بگیریم که خرید کردن فقط برای رفع نیاز باشد نه برای عقب نماندن از دیگران تا بتوانیم از بسیاری از دغدغه های بی‌مورد بکاهیم.

منبع: روزنامه خراسان شمالی

۲۹
بهمن ۱۳۹۲
مادربانو
دسته‌ها گزارش
دیدگاه‌ها بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>