مقایسه زایمان طبیعی با سزارین

در طول زمان و با پیشرفت علم پزشکی، راه‌های متفاوتی برای کمک به مادران باردار و در مواردی نجات جان آنها یافته شده است…

در طول زمان و با پیشرفت علم پزشکی، راه‌های متفاوتی برای کمک به مادران باردار و در مواردی نجات جان آنها یافته شده است، اما مهم‌ترین پیشرفتی که در این زمینه وجود دارد، روش‌های جراحی برای خاتمه دادن به بارداری هایی است که در آن جان مادر یا جنین به خطر افتاده است.

 زایمان

سابقه سزارین به قبل از میلاد می رسد و در ادبیات غنی ما در شاهنامه، با ذکر روش تولد رستم به آن اشاره می شود.

مشکلاتی که در گذشته به قیمت جان مادر تمام می شد، امروزه با کمترین آسیب به مادر به سرانجام می رسد و در صورت لزوم امکان انجام بار بعدی آن نیز وجود دارد، اما بر خلاف آنچه مورد اعتقاد عامه مردم است، این راه بهترین راه تولد فرزندان نیست.

زایمان طبیعی با عوارض کمتری که دارد، روش برتر است.

بر اساس مطالعات در زایمان هایی که به روش سزارین انجام می شود، احتمال بروز عوارض دو برابر بیشتر از زایمان طبیعی است و مهم ترین عوارضی که رخ می دهد، عفونت های رحم و محل جراحی، باز شدن محل جراحی، خونریزی و لخته شدن خون در رگ ها و سرانجام مرگ است.

در هر صد هزار نفری که سزارین می شوند، دو نفر بر اثر عوارض جراحی فوت می کنند و این مساله اهمیت ویژه ای دارد.

از طرفی در زایمان طبیعی پس از زایمان، درد و عفونت کمتر و در نتیجه برگشت مادر به حالت عادی سریع تر است؛ بنابراین مادر زودتر حرکت و ورزش را شروع کرده و زودتر به وزن قبل از بارداری برمی گردد.

احتمال به وجود آمدن مشکلات در کنترل ادرار یا مدفوع به دنبال زایمان طبیعی بیشتر از سزارین است، اما امکان آسیب به مثانه یا لوله های حالب حین سزارین بیش از زایمان طبیعی است

عده زیادی از مادرانی که برای اولین بار باردار شده اند از ترس درد حین زایمان به سزارین پناه می برند، غافل از این که پس از عمل باید درد زیادی تحمل کنند. ضمن این که هر بار جراحی سزارین به ایجاد چسبندگی هایی داخل شکم منجر می گردد که سرانجام باعث دردهای مزمن طولانی در سال های بعد می شود. دردهایی که درمان قطعی برایشان وجود ندارد.

برخی افراد هم با توجه به افزایش احتمال افتادگی رحم و مثانه پس از زایمان طبیعی، به دنبال سزارین هستند، در حالی که برای ایجاد افتادگی، روش زایمان شرط لازم و کافی نیست، بلکه تعداد حاملگی ها و وزن جنین در حین تولد از اهمیت بالاتری برخوردار است.

از طرفی کسانی که سزارین کرده اند، هم دچار افتادگی و شل شدن بافت های داخل واژن می شوند. حتی در مواردی کسانی که هرگز حامله نشده اند، هم می توانند دچار این بیماری شوند و زمینه ژنتیکی نقش مهمی در این امر دارد.

احتمال به وجود آمدن مشکلات در کنترل ادرار یا مدفوع به دنبال زایمان طبیعی بیشتر از سزارین است، اما امکان آسیب به مثانه یا لوله های حالب حین سزارین بیش از زایمان طبیعی است.

با توجه به وجود روش های زایمان بی درد، دیگر ترس از درد حین زایمان طبیعی موردی ندارد؛ بنابراین بی شک بهترین روش زایمان برای مادر و نوزاد زایمان طبیعی است و این روش به تمام مادران توصیه می شود.

مدت بستری شدن برای به دست آوردن توانایی بازگشت به کارهای عادی و روزمره بعد از زایمان طبیعی خیلی کمتر از سزارین است و مادرانی که زایمان طبیعی داشته اند زودتر به خانواده خود ملحق می شوند.حجم خونی که مادر طی زایمان طبیعی از دست می دهد تقریبا نصف یک عمل سزارین است. لذا خطر خونریزی و کم خونی، در یک زایمان طبیعی خیلی کمتر از زایمان به روش سزارین است.خطرات بیهوشی برای زایمان طبیعی وجود ندارد، در حالی که برای مادرانی که به روش سزارین زایمان می کنند، این خطرات اجتناب ناپذیر است.

از نظر اقتصادی نیز زایمان طبیعی به نفع مادر، بیمارستان و جامعه است.

درصد ابتلا به عفونت در بین مادران سزارین شده بیشتر از مادرانی است که به صورت طبیعی زایمان کرده اند.

مادرانی که زایمان طبیعی داشته اند، در دادن آغوز (مایع اولیه شیر مادر) به نوزاد خود موفق تر هستند، چرا که خوردن آغوز به عنوان اولین واکسن برای کودک منافع بسیاری دارد. مادرانی که زایمان طبیعی را تجربه کرده اند در امر شیردهی به نوزاد خود موفق تر از مادرانی هستند که به طریق سزارین نوزاد خود را به دنیا آورده اند.

پس از زایمان طبیعی، مادران با انجام ورزش های مناسب، به مراتب سریع تر از زمانی که سزارین می شوند، می توانند تناسب اندام خود را به دست آورند.

بعضی از خانم ها دوست دارند در طول مدت زایمان خود کاملا هوشیار بوده و به طور کامل در جریان روند زایمان قرار گیرند. در مدت انجام عمل سزارین ممکن است از بیهوشی عمومی استفاده شود، در نتیجه تماس اولیه نوزاد با مادر و شروع شیردهی به نوزاد به تاخیر می افتد.

مرگ و میر در سزارین تا ۱۰ برابر بیشتر از زایمان طبیعی است و عوارض زیادی از قبیل مشکلات مربوط به بیهوشی، عفونت محل عمل، لخته شدن خون داخل عروق و غیره ممکن است در آن روی دهد.

● علل تمایل بیشتر به سزارین

این روزها هم مادران و هم پزشکان بیشتر طرفدار روش سزارین هستند. آمارها نشان می دهد که در ایران در سال ۱۳۷۹ حدود ۳۵ درصد از کل زایمان ها به روش سزارین بوده است. در سال های بعد این رقم سیر صعودی پیدا کرد و در سال ۱۳۸۲ آمار سزارین در بیمارستان های دولتی دانشگاهی ۲۹ درصد، در بیمارستان های دولتی غیردانشگاهی ۴۴ درصد و بیمارستان های خصوصی ۸۸ درصد شد.فاصله ما از این لحاظ هم با کشورهای دیگر عجیب و باورنکردنی است: ۸۵ درصد زایمان ها در ایرلند به طور طبیعی انجام می شود.

در سوئد ۴۰ درصد زایمان ها طبیعی است و در منزل به وسیله ماما صورت می گیرد و در امارات ۸۹ درصد زایمان ها به شکل طبیعی انجام می شود.

شاید اولین علت تمایل بیماران به سزارین، ترس از زایمان طبیعی و درد ناشی از آن باشد و عامل مهمی که موجب این ترس می شود، کمبود امکانات در زایمان طبیعی و روش نادرست زایمان طبیعی در شرایط فعلی باشد.در حقیقت زایمان مادر، در محیطی آرام و امن که شخص، کادر مامایی آن را غمخوار خود بداند و به طور کلی از زایمان طبیعی خود خاطره خوبی در ذهنش بماند، می تواند اهرمی برای تبلیغ این زایمان باشد.

مادر باید مطمئن باشد که در هر ساعتی که وقت زایمانش فرا برسد شرایط کادر مامایی یکسان است و او می تواند در فضایی مناسب زایمان کند.

مساله مهم دیگر طرفداری پزشکان از سزارین است که معمولا علل مختلفی را شامل می شود. یکی از این عوامل قابل پیش بینی بودن سزارین و مشخص بودن برنامه پزشک است که در نتیجه دغدغه کمتری را به او تحمیل می کند و چون تمام کادر مامایی با مسوولیت وی و تحت اختیار پزشک اداره می شود، مطمئن تر است و پزشک ترجیح می دهد با خاطری آسوده تر عمل خود را انجام دهد

منابع: تبیان

۲۰
تیر ۱۳۹۳
مادربانو
دسته‌ها زایمان
دیدگاه‌ها بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>