بهار یتیمان

آدم کسی را که دوست دارد دلش می خواهد هرچه از دستش برمی آید برایش انجام دهد یا هر چه می تواند خودش را به روحیات او نزدیک کند یا تا جایی که از دستش برمی آید به او خدمت کند. وقتی آن عزیز از دنیا می رود این میل قوی تر می شود و […]

شهید محمد ساسانی خواه
آدم کسی را که دوست دارد دلش می خواهد هرچه از دستش برمی آید برایش انجام دهد یا هر چه می تواند خودش را به روحیات او نزدیک کند یا تا جایی که از دستش برمی آید به او خدمت کند. وقتی آن عزیز از دنیا می رود این میل قوی تر می شود و این روحیه بیشتر در فرد قوت می گیرد که تمام تلاشش را بکند تا خواسته های عزیزش روی زمین نماند. به خصوص اگر فردی که از این دنیا کوچ کرده برای خودش صاحب فکر و ایده هم باشد. خب من هم مثل همه آدم ها! اصلا همین زمینه ای شد که انارستان را با کمک دوستان دیگر تشکیل دادیم، دور هم جمع شدیم تا بتوانیم در حد وسع اندک مان در اجرایی کردن وصیتنامه شهیدی که برادرم بود قدمی برداریم. برادری که کودکی ام سرشار از خاطرات شیرین با او بودن بود و محبت های برادرانه ای که به من، خواهر کوچک و ته تغاری اش داشت. و هربار که رجوع می کنم به آن خاطرات شیرین بیشتر دلم می خواهد کاری کنم که خواسته ها و آرمان هایش تحقق یابد! چراکه معتقدم دوست داشتن تنها به زبان و دل نیست بلکه به عمل کردن است. وصیتنامه او با ارزش ترین میراثی است که برایمان مانده است و هر از چندگاهی آن را از نو می خوانم و هربار گویی بار اولی است که می خوانم.

یک جمله ای در این وصیتنامه هست که، مدتها ذهنم را درگیر کرده بود و مدام با خودم کلنجار می رفتم برای اجرایی کردنش چه کاری می شود انجام داد.

برادرم در خط های پایانی وصیتنامه اش نوشته بود: این پیام خون من و هزاران شهید جنگ و انقلاب است که پیام ما را که همان اجرای احکام قرآن، عمل به مکتب آزادی بخش حسین و فرزند او امام خمینی است به دنیا برسانید و به آن عمل کنید.

دو نکته مهم در این بند توجه به قرآن و یعنی امام حسین بود.

این جمله را می توان به انحاء مختلف و با رویکردهای گوناگون تفسیر کرد: سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و … و براساس انتخاب گوناگون نقطه شروع حرکت را تعیین نمود.

این موضوع مدت ها ذهنم را درگیر کرده بود که در این راستا چه کاری می توانیم انجام دهیم تا اینکه به لطف خدا و با همکاری و همفکری دوستانم به نظرمان رسید که طرحی را پیگیر باشیم به نام «بهار یتیمان». طرحی که از سالروز شهادت کودک سه ساله حضرت سیدالشهدا، یعنی پنج صفر کلیدش زده شود تا پانزده صفر به مدت ده روز و به اکرام یتیمان می پردازد.

حالا چرا بهار یتیمان؟ این طرح دقیقا در راستای قرآن و عترت بنا شد. یعنی همان نکته ای که در وصیتنامه بود: اجرای احکام قران و عمل به مکتب امام حسین، همان دو امانتی که رسول خدا نزد ما گذاشتند: قرآن و عترت. از این رو دلمان می خواست این طرح در زمانی انجام شود که هم به یکی از احکام قران بپردازد و هم در ایام عزای سیدالشهدا باشد و رابطه ای درهم تنیده میان آن باشد.

بنابراین ما در این طرح به دنبال این اهداف بوده و هستیم:

۱- یادآوری حکم خداوند در قرآن درباره یتیم، که فرقی نمی کند غنی باشد یا فقیر. به صرف یتیم بودنش محترم است. آیه هایی را در قرآن کریم داریم که در مورد یتیم سفارش به تکریم گرده است مانند :«فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلَا تَقْهَرْ» پس یتیم را هرگز خوار و رانده مساز و یا «وَلاَ تَقْرَبُواْ مَالَ الْیَتِیمِ إِلاَّ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ حَتَّى یَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُواْ الْکَیْلَ وَالْمِیزَانَ …» و به مال یتیم جز به شیوه‏اى که بهتر است نزدیک نشوید تا به حد بلوغ (جسمى و روانى) خود برسد، و پیمانه و ترازو را عادلانه به تمام بدهید.

۲- یادآوری مظلومیت و غربت حضرت اباعبدالله الحسین و فرزندانش. با وجود سفارش خداوند در قرآن و احادیث بسیار مهم از پیامبر اکرم نسبت به تکریم یتیم، در واقعه کربلا شاهد هستیم دنیاپرستان و فریب خوردگان از شیطان و هوای نفس، درست برعکس حکم قرآن و سفارش پیامبر در مورد یتیم رفتار می کنند و اموال فرزندان یتیم سیدالشهدا و نوه های پیامبر را به غارت می برند، در هر فرصتی به جای دلجویی و نوازش بدون ارتکاب هیچ جرمی او را مورد اذیت و آزار قرار می دهند، تحقیر می کنند و مورد ضرب و شتم قرار می دهند.

۳- یادآوری این نکته که دنیاپرستی و پرستش هوای نفس و شیطان هر زمان می تواند ما را فریب دهد و انسانیت را در ما بکشد و آنچه در حادثه کربلا رخ داد تکرار شدنی است و دامی که شیطان با کمک دنیا و روحیه دنیاطلبی پهن می کند می تواند دامن گیر همه ما در همه دوران ها شود.

۴- نکات بسیاری در زندگی حضرت سیدالشهدا هست که ما از آن غافل هستیم و تنها خودمان را محدود به ده روز اول ماه محرم کرده ایم و بس. بنابراین معرفی جنبه های دیگری از زندگی سیدالشهدا یکی از برنامه های ما بود. جنبه ای که مرتبط با این آیه قران است و روحیه یتیم نوازی حضرت اباعبدالله است. حضرت صاحب الامر در زیارت ناحیه مقدسه امام حسین را خطاب قرار می دهند و می فرمایند: کنت «ربیع الایتام» و عصمه الانام و عز الاسلام و معدن الاحکام: و «بهار یتیمان» بودی، و پناهگاه مردمان ،تو عزت اسلام بودی و گنجینه احکام.

sasanikhah

همین سبب شد که سال گذشته اول دوره «بهار یتیمان» را اجرا کنیم. رویکرد ما در عملیاتی کردن این طرح، اجتماعی و بر پایه مشارکت اجتماعی مردمی و بالا بردن سرمایه های اجتماعی بود. بدین ترتیب که کسانی که در این طرح شرکت می کنند اولویت برایشان باید یتیمانی باشند که در خانواده، اقوام، همسایه و آشنایان شان می شناسند و درصورت نداشتن چنین مواردی یتیمانی که نمی شناسند مورد محبت قرار دهند. باید جستجو کنند شاید دل شکسته ای در همسایگی ما، کنار ما و در خانواده و اقوام مان چشم انتظار اندکی نوازش و محبت باشد. از همان ابتدا سعی مان بر این بود که درعین اینکه اطلاع رسانی از طرف ما صورت می گیرد اما به گونه ای بر پایه مشارکت مردمی، و خودجوش باشد تا بیش از پیش اثرگذار باشد و همه بتوانند سهمی در آن داشته باشند، هرکس درحد توان خود و این توان خواه مادی باشد و خواه غیر مادی تا در لابلای زندگی روزمره یادمان نرود که کسانی هستند که حتی اگر نیاز مادی نداشته باشند باز هم، دل شکسته اند، و به لبخند گرم ما یا دلجویی ما نیاز دارند ، کسانی که شاید در چند قدمی ما زندگی کنند. دلیل عمده ای که نمی خواستیم انارستان به تنهایی متولی این کار باشد این بود که هر کسی لابلای روزمرگی زندگی دور و برش را نگاهی بکند و به دل عزیزانش سرکی بکشد و شادشان کند. از قدیم گفته اند چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است.

برای آنکه دست شرکت کنندگان در این طرح باز باشد و همه بتوانند در آن سهیم باشند شاد کردن دل یتیمان و خانواده های بی سرپرست را تنها به خرید کردن برای آنان محدود نکردیم، بلکه هرکاری که اسباب دلخوشی آنان باشد مانند بازی کردن با آنها یا سر زدن به آنها و یک روز تا ساعت با آنها گذراندن را در آن گنجاندیم.
به نظرم، این کار بیش از آن که تابع بخشنامه باشد تابع دل و سلیقه های فردی فرد هدیه دهنده و هدیه گیرنده است. گاهی یک شاخه گل، یک گلدان کوچک شمعدانی یا یک گلدان انار مینیاتوری می توانند دلی را چنان شاد کند که هدایای بزرگ نتواندف بنابراین هرکس برحسب خلاقیت و اندیشه خود تصمیم گیرنده است.
و نکته پایانی اینکه وصیتنامه شهدا مهم ترین ارث به جامانده از آنها برای ما هستند. جای وصیتنامه ها فقط در کمدها و گنجه ها نیست و باید تا جایی که توان داریم در اجرا شدن آنها کمک کنیم.

با توجه به این اهداف، سال گذشته که اولین دوره این طرح برگزار شد با ایمیل، وبلاگ نویسی، پیامک و پوسترهایی که در روضه های خانگی و مساجد و… پخش کردیم و یا حتی به طور شفاهی به دیگر دوستان و آشنایان اطلاع رسانی کردیم.

با کمک همین تبلیغ که خیلی گسترده هم نبود توانستیم دیگران را در دایره ای نسبتا محدود مطلع و در اجرایی شدن و در گسترش آن به یاری بطلبیم. هرکدام از دوستان آمادگی خود را برای یک بخش اعلام کردند، بعضی مبالغ قابل توجهی را اهدا کردند و بعضی ها که از لحاظ مالی در توان شان نبود کمکی به یتیمان کنند یا حداقل مبلغ مورد انتظار خودشان را بپردازند و یا به هردلیل دیگری نمی خواستند کمک مالی بکنند از علم یا هنرشان مایه می گذاشتند، مثلا یکی از دوستان اعلام آمادگی کرد تا برای آنان که درس ریاضی شان ضعیف است تدریس خصوصی رایگان داشته باشد، بعضی ها در جلسه روضه خانگی با هم مبلغی را برای کمک به جهیزیه یک عروس جمع کرده و هدیه داده بودند و بعضی دیگر به طور فردی هدایایی را تهیه کرده و به فرد مورد نظرشان داده بودند.

حالا از امشب، با فرارسیدن پنجم صفر و سالگرد شهادت کودک سه ساله سیدالشهدا، دومین دوره طرح از راه می رسد و باز هم نیازمندیم تا محبین حضرت اباعبدالله الحسین با شاد کردن دل یتیمی و همچنین اطلاع رسانی در شبکه های اجتماعی، پیامک زدن به دوستان، پخش کردن پوستر آن در مدارس، مساجد، مهدکودک ها، دانشگاه ها، حسینیه ها و… در سطح کشور یا خارج از کشور هرچه بیشتر در اجرایی و گسترده تر شدن این طرح و ترویج فرهنگ قرآنی و حسینی ما را یاری کنند. یادمان باشد کودکان و نوجوانان حق دارند شاد زندگی کنند حتی اگر برای لحظاتی کوتاه باشد و ما در این شاد کردن سهیم هستیم.

امید دارم این طرح هر ساله با کمک های مردمی به طور گسترده به اجرا درآید تا باقیات الصالحات برای برادر شهیدم و همه شهیدانی باشد که جان شان را در راهی فدا کردند که عمل به قرآن و مکتب سیدالشهدا منتهی می شد و مسلما هرکس در اجرای این امر خیر ما را یاری کند در این باقیات الصالحات شریک است.

منبع: سرسرا

۱۶
آذر ۱۳۹۲
مادربانو
دسته‌ها مطالب خواندنی
دیدگاه‌ها بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>